Page 82

(٦٢) خويش را هادى فكر تازه آنها كنم بر تمام نظم و نثر خويش اين غوغا كنم ليك معذورم چه سازم قوم خوار وابتر ست گويعش مشكل نه گويم از همه مشكل تر است آنچه خير قوم باشد يك بيك تحرير كن آنچه شر بينى بى تنقيد آن تقرير كن نكتههاى پر مقادير ا بما تسطير كن مغلقات دهر را از بهر ما تفسير كن آن نگوئى زا بنچنين اقوال ميزا بد خلل انتقاد با محل به ز احترام بى محل خويش را از ياوه گوئى ابتر و حيران مكن عمر خود را صرف در بنوشتن هذيان مكن از براى سوز و دود شققه گريان مكن برخلاف شرع ا نو ر يك قدم جولان مكن اى مسلمان وصف هندو و فرنگى تا بكى يا مسلمان باش يا كافر دورنگى تا بكى هرچه بنويسى همه از علم و از صنعت نويس شعر تشويقى به كسب دانش و حكمت نويس از زراعت حرفها گوى وهم از حرفت نويس سود هر يك را مفصل خوب با دقت نويس خط بينى كش ز بحث بينى اى عالى جناب تا نگردى مبتلاى ماتم و رنج و عذاب