Page 74

(٦٢) لعل او را شربت عناب خوان و نوش كن شیره جان گفته مستی کرده او را جوش کن دیگ حلوایش بگفته بر سرش سر پوش کن چشمه آب بقایش خوانده رو با پوش كن تاز پر خواری ، این آش خیالی از بدن جان بر آرد مرده ات اما بماند بی کفن حق ترا هر گز نگفته موی خوبان شام گوی هم رسول او نگفته چشم شان بادام گوی مجتهد اصلا نگفته زلفشان را دام گوی مرشدان یکجا نگفته گیسویشان لام گوی تو که میگوئی بگو با من که استاد تو کیست اندر ین مو ضوع برا هان تو اسناد تو چیست شربت عناب دیگر لعل خوبان دیگر ست خال دیگر دانه اسپند و ریحان دیگر ست روی دیگر گلشن و باغ و گلستان دیگر ست زلف و گیسو دیگر ست و مار پیچان دیگرست کور کورانه مگو هر عضو آن را دیده گوی هر چه میگوئی عزیز من ورا سنجیده گوی لحن داودی کجا و چنگ آوا ز او صوت گلبا نگی کجا و غنگ بی ساز او