Page image — the source of record
Machine transcription
وقایع بیست و هشتم عزیمت بندگان همایون ما بتسخیر
خطه کشمیر همرای دولتخواهی راجه تیغ سنگه راجه کشتوار
هرگاه عالیجاه رفیعجایگاه مخلص با رشد ووفا محب باصدق وصفا ارادت آهنگ
بی ریا ورنگ راجه تیغ سنگه کشتواری از ادای تنخواه نو ملازم خواص کوهستانی
خود فراغت یافته بپاس قلت آبادی زراعت کوهستان آذوقهۀ ضروریه بر حسب امکان
و کفایت برای سپاه مذکور سرانجام ساخت بندگان اشرف ماعنان عزیمت را بسمت کشمیر
معطوف فرمودیم چنانچه بپنج یا شش منزل نموده بسرحد کشمیر نزول فرمودیم
سنگرهای سپاه محمد عظیم خان ناظم کشمیر که جابجا برای انسداد دخول غازیان نصرت
بنیان مقرر نموده بود يك بيك بنظر اشرف درآمده بندگان اشرف ما متوکل بامداد
غیبی ومتوسل بتائید حضرت لاریبی بوده اسب بمجرد ورودحکم یورش دادیم غازیان جان نشان
و دلاوران تهور بنیان حسب فرمان واجب الاذعان سنگر اول که در زیر کوتل بود تعداد
یکهزار نفر جزایر اندازان که متعین بودند هم بفضل و عنایت ایزدی بحمله ثانی درتبه
تسخیر آورده بل اکثری از جزایرچیان را سر بریده واسیر گرفته بحضور انور حاضر
ساختند مابقی آنها چون تاب اقامت نداشتند سنگر را گذاشته وزندگی را غنیمت انگاشته
فرار اختیار نمودند چون محمد عظیم خان از مقدمات این شکست فاحش وتصرف سنگر ها
و منکوبی جزایرچیان متعینه خود خبر یافت از غایت تحیر بیخود وسراسیمه گشت از شهر
کشمیر با سپاه سوار و پیاده خود برآمده در ما کام که بفاصله ما مقابل شش کروه داشت
فرود آمد بندگان ما بعد تسخیر سنگرهای مذکور کوچ فرموده باوجود کثرت بارش وبرف
که نهایت نداشت بر سر کوتل رسیده نزول فرمودند سنگر دیگر که در پیش آن بود
و هزار نفر متعین آن بود خبر نزول بندگان اشرف ما را اصغاء نموده خود بخود فرار کرده
رفتند غرض در آن حال مفاصله سپاه غازیان نصرت بنیان بندگان ما و جمعیت محمدعظیم خان
بقدر سه کروه میبود شهر کشمیر تمام خانه بخانه بنظر درمی آمد از قضای الهی و مقدرات
سماوی دوروز ودوشب آنچنان شدت برف و باران پایدار و برفراز ماند که مردم ہندوستانی
بیطاقت شدند و آذوقۀ که هر روز از عقب می آوردند بباعث انسداد راه نرسید که مردم
سپاه تمامی بفاقه گذرانیدند بلکه از سختی وگرسنگی و شدت سردی اکثر سپاه هندوستانی
هلك شدند چرا که نه راه رفتن و نه جای ماندن بود چون شداید برف و باران وعدم وجود
نان و مکیدن از حد گذشت و بسیاری از خدمتگاران حضور را نیز دست و پا از برودت برف
و باران ریخته و بیجان شدند بندگان اشرف ما زیاده اقامت آنجا را خالی از عهده و مملو
از هزار نقصان تصور فرموده ناچار بالوف کلفت ومشقت وصنوف رنج وزحمت برگشتند
اما صدهزار آفرین بر جوانمردی واستقامت وهمت وشهامت راجۀ موصوف که بوقوع آنچنان
شداید وصعوبات ، برف پر آفت وگرسنگی وبی آرامی ونحافت بنفسه وذاته کمر جوانمردی
و همت را بر میان جان بسته و پای پیاده همچنان وقتیکه طاقت رفتن بکسی باقی نمانده بود
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.