Page 129

نصرت انتساب شده بودند بسمع پادشاه والا جاه رسانیده در ترتیب افواج بحر امواج حسب ضابطه خود ها قیام نمودند غرض آنچنان آراستگی و پیراستگی در ادای سلامی مشاهده شد که ناظران از وفور حیرت از خود رفتند از یشمعنی که آیا در کوه قاف نشسته ایم که حوریان جلوه مینمایند و یا از هوش رفته ایم که در عالم بیهوشی عالم دیگر بنظر در میاید حضرت شاهنشاهی نیز از مشاهده این حال آنقدر خوشحال و مرفه البال كه كوياربع مسكون در تصرف ملازمان همایونش در آمده بعد از اتمام این تماشای عجیب الفران افواج را بقدیمه و سپاه نصرت پناه را بقدیمه اکرام و انعام فرمودند پنج پلتن تلنگه و دو ریمنت سوار نو آموز که سر کار انگریزی باسم سامی و نام گرامی شاه جمجاه آراسته و پیراسته بودند از ملاحظه آراستگی آنها بکار آمد شاه ممدوح زبان تحسین کشودند چون مقتضای و مرکوز خاطر صاحبان عالیشان این بود که با میران سند شرایط مطلوب خود را زیب توثیق داده مصحوب المود شاه جمجاه ومهاراجه رنجیت سنگ بهادر میثاق هم عهده سر کارین ممدوحین بگیرند مگر میران سندیه اولا بخیال محال باطله در اجتماع لشکر ابتر و یسر خود کوشیده که شاید صاحبان انگلیس نیز همچون سرداران افغان از انبوه بی شکوه ایشان خائف و ستوه گردیده در امور مرکوزه خود تساهل ورزند كه ناگاه افواج بحر امواج انگریزیه چون تلاطم امواج دریای بیکنار و تراکم شدت ابر بهار از دوجانب یعنی از سمت بحر و در بیحد ومر رسیدند در بصورت دانستند که هرگاه در سفینه حمایت و اطاعت ایشان بنشینیم ضرور غرق آب شمشیر یلان تهمتن توان ایشان خواهیم شد و سوخته آتش انواب دوزخ میزان ایشان خواهیم گشت ناچار رشته صلاحيت و عهود را حسب الصلاح طرفین منعقد ساخته ادای مبلغ بیست و هشت لك روبيه نقدا بر ذمه خود گرفتند چنانچه صاحبان والا شان بموجب تقرر مبلغ پانزده لك روبيه بسر کار مهاراجه رنجيت سنگ بهادر رسانیده سیزده لك روپیه را بشاه جمجاه دادند احوال کوچ از مقام شکار پور بعزیمت قندهار . چون كلية شاهنشاهی و افواج بهر امواج انگریزی از شکار پور در حرکت آمده شاه جمجاه هر چند بجهته محراب خان بلوچ نوشته که سعادت تقبیل و رکاب نصرت انتساب حاصل سازد آن بی نصیب بنا بر تمرد وعدول عذرات ناواجب غیر معقول در میان آورده اگر چه معتمدان خود را بحضور شاهی فرستاد اما خد متیکه در ان ایام از شان او میبایست بظهور نرسد و منع وبند و بست رهزنی و خباثت طوائف بلوچ نیز نتوانست نمود حتی که مردمان بلوچ در حین مقام و كوچ مردمان فرومانده اشکر را بی خطر بمعرض تلف میرسانیدند آخر الامر بجزای همان خسران بود که فوج بمبئی بعد از تسخیر کابل بهنگام مراجعت بهندوستان تادیبا دست قتل و غارت بمحرابیان و ساکنان قلات نصیر خان و اموال آنان در از کرده بملك و اولادش بسی خرابی و تباهی رسانیدند حتی که تا باز اولادش در ظل عاطفت دولت بيز وال انگلیسه استقلال نجستند روی آرامی وعزت ندیدند غرض كوكبه شاهی و لشکر ظفر پیکر انگریزی هرگاه از ملك محرا بغان منزل بمنزل عبور فرموده در محال کدنی که تا شهر قندهار مفاصله سی گروه دارد رسیدند 114