Page 124

(۱۰۹) نقل زبانی صاحب والانمناقب میگفا تن صاحب بهادر ۱۲ ماه هار ۱۸۹۵ اگر شاه شجاع الملك برای رفتن پسر کلان خود در لشکر مهاراجه صاحب بهادر اجازت دهد پس شهزاده موصوف از طرف مهاراجه صاحب بهادر مورد تعظیم و تکریم مطابق شان جلیل خود خواهد گردید شهزاده موصوف را اختیار خواهد بود که منجمله صاحبان عالیشان همراه لشکر مهاراجه صاحب بهادر بیکی راهی کار گرفته با جمعیت لشکر مهاراجه صاحب بهادر که مسلمین باشند بطرف کابل قدم پیش نهد در صورتیکه جمعیت قوم افغانه رجوع بشاه شجاع الملك نمایند با لوجوهات دیگر پیش رفتن شهزاده موصوف در نظر صاحبان همراه لشکر باهل کاران مهاراجه صاحب بهادر که حسب الحکم مهاراجه صاحب بهادر مشیر و شريك این امر به آنها باشند انسب و اولی متصور باشد اگر شاه شجاع الملك بعد ظفر رجوع کنانیدن بسوی خود سرداران افغانستان را برای انجام مرام خود و حصول مقصد سر کارین طالبین خواهش آن داشته باشد که سلطان محمدخان هم همرکاب خود بطرف قندهار شود پس مهاراجه صاحب بهادر اجازت رفتن بخدمت شاه از سرداران موصوف دریغ نخواهند داشت و شاه شجاع الملك عزت و آبروی سردار سلطان محمدخان نگاهدارد اگر رفتن افواج مهاراجه صاحب بهادر وعبور حدود ممالك محروسه خود باتفاق وصلاح صاحبان عالیشان که در لشکر مهاراجه صاحب بهادر موجود باشند مناسب متصور گردد در آن تقدیر اتفاق وصلاح صاحبان همراهی لشکر که با صاحبان همرکاب شاه شجاع الملك رسم مراسلات مرعی خواهند داشت واجب متصور خواهد شد هر چند که اینهمه مراتب پیش ازین بمعرض قبول مهاراجه صاحب بهادر رسیده است تا هم برفع وهم شك و شبهه آینده انسب آن معلوم گردید که بمعرض تحریر و ترقیم در آید بجناب فیضماب اشرف سری مهاراجه صاحب بهادر گزارش شد ۱۰۱۳ هار مبارك ۱۸۹۰ فقط . نقل مقتضیات بندگان ظل الهی که نوشته اش میگناتن صاحب بهادر برده است . اول آنکه از اولاد شاه دران و فرزندان و متعلقان بندگان ما هر کس که باشد و رعیت وسپاه و افسران درانی و کاکره که در ولایت سند در پرداخت و قدم آن و در خیر وشر ایشان مالك و مقدر بندگان ماست درین امر از صاحبان وغیره هیچ کس متعرض نخواهد شد . دوم ـ هرگاه بندگان ما در کابل و قندهار متمکن باشند بسبب تنگی دست بلخ یا سیستان وبلوچستان و توابعيات توابع کابل وقندهار وشکار پور لشکر کشی نمایند و یا بتحت تصرف آوردند درین امر ممانعت نخواهد بود . سوم ـ هرگاه کابل وقندهار و شکارپور بتصرف بندگان ما باشد باید که توابع آنها که در زمان سلطنت غلمینه میبود تعلق ببندگان ما داشته باشد . چهارم ـ در زمانیکه بندگان ما در کابل متمکن شوند و صاحبان عالیشان عزم مراجعت نمایند بیگصاحب بنادر وکالت واگر چند نفر دیگر بجهت تمشیت امور لشکر بندگان ما خواهش نمایند صاحبان مضایقه نخواهند نمود . پنجم ـ در میان صاحبان و مردم ولایت چه از سپاه و چه از رعیت بدوی مرضی وصلاح بندگان ما امری بوقوع نخواهد آمد .