Page 105

(۹۰) بردند که عدد ایشان برعدد حرائر و احرار زیادت شد و مردم سپید چهره درمیان ایشان گم میگشت وسلطان را رغبت افتاد که انفال آن اغفال در وجه بریتی و اقی و حسنه باقی صرف کند و بوقت نهضت فرموده بود تا از بهر مسجد جامع بغزنه عرصه اختیار کنند چه جامع قدیم بر وفق روزگار سابق و قدر خفت مردم بنیاد کرده بودند بوقتى که غزنه از زمعات بلاد بودو از بلاد معمور ودیار مشهور دوردست افتاده وچون سلطان ازین غزو بازگشت تقطیع وتوسيع عرصة جامع تعیین رفته بود وتاسیس وتربیع آن تمام گشته و دیوار های آن بنیاد ممهد شده. بفرمود تا در وجه اهتمام اتمام آن عمارت مال فراوان بریختند و استادان حاذق و عمله چابک ترتیب دادند و از ثقات حضرت قهرمانى كافي ومعماری جلد برایشان گماشته تا از بام تا شام بر کارایشان مشاوفت میکرد وبصدق عمل و مرمة خلل مطالبت مینمود وچون کفه افتاب برقله افق مغرب نشستی ترازو فرابیش گرفتی و ازعهده اجرت ایشان بیرون آمدی و همه گران بارد و اجر جزیل و دو ثواب جمیل با مساکن خویش رفتندی یکی منقود از خزاین سلطان ویکی موعود از حضرت رحمن و ازنواحی و اقطار هندو هند درختی چند بیاوردند در رزانت و رصانت متقارب و در ثخانت ومتانت متناسب و در کمال اعتدال بغایت و در استقامت قامت به نهایت، همانا رحم زمین آندرختها را از بهر کاری معلوم تربیت میکرد و از برای روزی محتوم تربیت میداد و از جاهای دور دست سنگهای مرمر فرا دست آور دند مربع و مسدس همه روشن و املس و طاقها بقدر مدبصر بر کشیدند که تدویر آن از مقوس فلك حكايت ميكرد وسد یر و خورنق را از حسن مبانی آن ناموس میرفت و آنرا با نواع الوان و اصباغ