Page 8

(۳) عقل جز وی عشق را منکر بود گرچه بنماید که صاحب سر بود عشق و جان هر دو نها نند وستیر گر عروسش خوانده ام عیبی مگیر آن درم دادن سخی را لایق است جان سپردن خود سخای عاشق است پر تو حق است و آن معشوق نیست خالق است آن کو تبا مخلوق نیست کفر و ایمان عاشق آن کبریا مس و نقر ه بنده آن کیمیا عاشق حق است او بهر نوال نیست جانش عاشق حسن و جمال گر تو هم میکند او عشق ذات ذات نبود و هم اسماء وصفات عاشق تصو یـــــر !وهم خویشتن کی بود از عاشقان ذو المــــنن عاشق آن وهم اگر صادق بود آن مجازش تا حقیقت می رود بیغرض نبود بگردش در جهان غیر جسم و غیر جان عاشقان عاشقان کل نه این عشاق جز و ماند از کل هر که شد مشتاق جزو جزو ها را رویها سوی کل است بلبلان را عشق با روی گل است چونکه جزوی عاشق جز وی شود زود معشوقش بکل خود رود عاشق دیوار شد کاین باضیا است بیخبر کاین عکس خورشید سماست هرچه گوید مرد عاشق بوی عشق از دهانش می جهد در کوی عشق عاشق آئینه باشد روی خوب صیقل جان آمد از تقوی القلوب هر چه جز عشق خدای احسن است گر شکر خواریست آن جان کند است جز بیاد ا و نجنبد میل من نیست جز عشق احد سر خیل من عاشقی کالوده شد در خیر و شر خیر و شر منگر تو در همت نگر صد دل و جان عاشق صانع شد چشم بد یا گوش بد مانع شد هست معراج ملك این نیستی عاشقان را مذهب و دین نیستی پوستین و چار ق آمد از نیاز در طریق عشق محراب ایاز از و بــــای عشق و محرو می برا در جهان حسی و قیو می درا عشق قهار است و من مقهور عشق چون قمر روشن شدم در نور عشق