Page 14

(۹) عشق را صد ناز واستكبار هست عشق باصد ناز می آید بدست عشق چون وافیست وافی می خرد در حریف بی وفا می ننگرد عاشقان لعبتان پر رقذر کرده قصد خون و جان یکدگر ویس ورا مین خسرو شیرین بخوان تا چه کردند از حسد آن ابلهان پس فغان در عاشق ومعشوق نیز که نه چزند وهوا شان هم نه چیز پاك الهی کو عدم برهم زند مردم را بر عدم عاشق کند آن یکی عاشق به پیش یارخود میشمرد از خدمت و از کار خود مال رفت و زور رفت و نام رفت بر من از عشقت بسی ناکام رفت عاقلان را يك اشارت بس بود عاشقان را تشنگی زان کی رود گفت معشوق این همه کردی وليك گوش بکشا پهن واندر باب نيك کانچه اصل اصل عشقست وولاست آن نکردی کردی آنچه فرعهاست گفت آن عاشق بگو آن اصل چیست گفت اصلش مر دنست و نیستیست چون شنود آن عاشق بی خویشتن آه سردی بر کشید از جان وتن از من وما هر که این در میزند عاشق خویش است و بر لامی تند عاشقی کز عشق یزدان خوردقوت صد بدن پیشش نیرزد تره توت عاشق عشق خدا وانگاه مزد جبر ئیل موتمن و آنگاه دزد عاشق آن لیلی کورو کبود ملك عالم پیش او يك تره بود لحم عاشق را نیا رد خورد دد عشق معرو فست پیش نيك وبد ور خورد خود فی المثل دام وددش زهر گردد لحم عاشق بکشدش هرچه جز عشقست شد ما کول عشق دو جهان یکدانه پیش نول عشق بندگی کن تا شوی عاشق اصل بندگی کسب است آید در عمل بنده آزادی طمع دارد زجهد عاشق آزادی نخواهد تا ابد بنده دائم خلعت و ادرار جوست خلعت عاشق همه دیدار اوست در نگنجد عشق در گفت و شنید عشق دریا ئیست قعرش نا پدید