Page 82

تو وجاه و ملك سكندری، من و راه ورسم قلندری اگر آن خوش است، تو در خوری و گر این بد است مراسزا (۱) این جواب بر غضب ناصرالدین شاه افزوده در تعقیب بابیان جدی تر شد تا بالاخره بتاريخ ۲۸ شوال سنه ۱۲۶۸ (۲) سه تن از پیروان علی محمد باب توطئه یی بر قتل او نمودند ولی ناکام شدند و در نتیجه يكعده بزرك با بیان محبوس و محاكمه گرديدند قرة العین را که در آن هنگام در بنه نور کجور مازندران توقف داشت (۳) نیز دستگیر نموده به تهران فرستادند و بعد از زجر و رنج بی شمار بنا ۲۹ نفر هم مسلکش معدوم ساختند (٤) چنانچه قبلاً گفته شد، قرة العین در سرودن اشعار قریحه برجسته داشت و صاحب اشعار زیبایی بوده ولی متأسفانه در هنگام حبس او اکثریت آنرا دشمنان او طعمه آتش ساختند طوریکه از آن جمله جز چند غزل و فرد متفرق چیزی باقی نمانده این اشعار که سوز درونی و هیجان روحی شاعره را بخوبی ترجمانی میکند و خواننده را بر احساسات شوریده او دلالت مینماید واورا در پهلوی استادان بزرگ ادبیات فارسی جای میدهد ، مهارت او در فن شعر سرائی از اشعار ذیل معلوم میشود : -- جذبات شوقك الجمت بسلاسل الغم والبلا همه عاشقان شکسته دل دهند جان بره بلا اگر آن صنم زره ستم پی کشتن من بی گنه لقد استقام بسيفه فلقد رضيت بما رضا نه چه زلف کجالبه یار او نه چه چشم فتنه شعار او شده نافه بهم ختن ، شده کافری بهمه خطا تو که غافل از می و شاهدی پی مرد زاهد و عابدی چکنم که کافر و جاحدی ز خلوص نیت اصفا بس خوان دمت عشق او همه شب ز خیل کروبیان رسد این صفیر که ای که گروه غم زده الملا من وعشق آن مه خوب رو که چو شد صلای بلای او بنشاط و قهقهه شد فرو که انا الشهيد بكر بلا سحر آن نگار ستمگر م قدمی نهاد به بسترم فاذا رايت جماله طلع الصباح كانما تو وتخت و تاج سکندری من و راه و رسم قلندری اگر آن خوشست تو در خوری و گر این بد است مراسزا (۱) مقالة شماره ۳۱ دوره هفتم مجله ارقى (۲) تاریخ عمومی ایران، عباس اقبال صفحه ٤١٤ (۳) تذکرة الخواتین صفحه ۱۰۰، این تذکره سنة قتل قرة العین را ١٢٦٤ ميداند VOL 3-4 P94 ENCYCLOPAEDIA BRITANNICA (4)