Page 72

درده بمن ای ساقی زان می دوسه پیمانه خواهم که درین مستی خود نیز روم از یاد از عشق رخ جانان گشته است جهان حیران کبزسوز درون گویم شعری دوسه مستانه غیر از تو نماند کس نه خویش نه بیگانه مستانه سخن گوید این عاشق دیوانه فخری فخری بنت فتح علی شاه قاجار خواهر بزرگ نواب فتح الله خان میرزا بود، فن شاعری را نزد محمود میرزا آموخت این سه فرد نمونه کلام این شهزاده خانم است: محبت را بلا گویند یا رب کسی بی این بلا هرگز مبادا گفتا خیال وصل مرا کن ز دل برون گفتم گذشتن از سرجان کار مشکل است چنین کاین نوجوانان جلوه دارند بحسرت باید مردن به پیری عصمت عصمت بنت فتح علیشاه قاجار خواهر عیانی شهزاده محمد علی میرزا بود، خیلی خوش خط بود و گاه گاهی شعر هم میسرود، مرثیه ذیل را بمناسبت فوت یکی از شهزادگان قاجاریه گفته: چه کردی تو ای آسمان ستمگر نداری جز از ظلم مایه بد که نخواهی که ماهی بتابد بچرخ بسی حسرت از تو بدلهای خسته که یکرخ نیاسائی از کین و کین نداری جز از کینه توشه در انبان نخواهی که مهری فروزد به ایوان بسی غم ز تو در دل ناتوان بود جاودان جانت چون من بپویه روانت چو من باد دایم در افغان عفت عفت نیز دختر فتح علی شاه قاجار و خواهر عیانی حسین علی میرزا فرمان فرمای فارس و حسن علی میرزا والی خراسان بود، درعلم نجوم، هیئت و عربی دست رسی داشته و خط نستعلیق و شکسته را خوب مینوشت، شاعره نیز بود وسبك عرفا ومخصوصا مثنوی مولوی را بیشتر خوش داشت. اشعار ذیل نمونه طبع او است: میل خاطر میکشد تا زه به آن هست در شهر محبت قاره ها غیر عشقم هیچ در تقریر نه تشنگان را نیست لذت غیر آب تازنو آرم حدیثی در میان در کتاب دوستی شیرازه ها دل ز یاد عشق هرگز سیر نه خستگان را نیست راحت غیر خواب