Page 38

در چمن صبحدم از گریه واز زاری من آنچه از بابل و هاروت روایت کردند دولتـی بود تما شای رخت مهری را آن خال عنبری که نگارم برو زده قصاب وار مردم چشم به چاقو نگی در کوزه آب پیش لبش در یکی یکیست یارب که سرشتم زچه آب و چه گل است از لعل تو تنها نه خراب است بدخشان پیچیده بر سر خامه اش از تاب کمندمو زدامن گیری پیری اگر آگاه میگشتم پیچ هر خاریکه آن از خاک من حاصل شود خود سازی پیران بود افزون زجوانان ازچهره بناجمع کن این زلف پریشان گر یار حذر میکند از دوستی ما لالۀ سوخته خون در دل و یادو گل بود سحر چشم تو بدیدم همه را شامل بود حیف صدحیف که این دولت مستعجل بود دل میبرد از آنکه بوجـه نیکو زده مژ گان پاره کرده ودلها برو زده ورنه دو دست دست چرا در گلو زده میلم همه سوی دلبران چگل است ویرا نشئۀ ایـن دو عقیق اند یمنها مشکی که مصور کشد آن موی میانرا بدست غم نمیدادم گریبان جوانی را زاهد ارمسواک سازد مست ولایعقل شود تعمیر ضرور است بنا های کهن را بیتیم مگز از پی این شـام سحر را مارا بفروشد به بهائی که خریده است بیدلی بیدلی ازاهل هرات (١) وخانم شیخ عبدالله دیوانه بود پسر او شیخ زادۀ انصاری نام داشت ونیز شعرمی سرود این شاعر درقرن نهم (٢) درعصر تیموریان هرات حیات داشت وشعر ذیل از او است . روم به باغ و ز نرگس دودیده وام کنم که تا نظارۀ آن سروخوش خرام کنم بی بی بی بی تخلص خواهر شیخ عبدالله دیوانه است که نام او در (خیرات حسان) وتذکرۀ الغواتین (١) صاحب (مشاهیر نسوان) بیدلی را از اهل قصبه خیابان ایران معرفی نمـوده ولی این بکلی غلط است چه این شاعره هرا تی بود ومولف ( مشاهیر نسوان) او را خیال مولانا بیدلی کرده است که هم عصر زن شیخ عبدالله دیوانه بوده در قصبه خیا بان میزیست ومولف (لطائف نامه) عین شعری را که درمشاهیر نسوان بنام بیدلی ذکر شده بطور نمونه کلام مولانا بیدلی آورده است . چشم پرخون و خیال خام و آن دلبر درو مجمرى پر آتش است و پارۀ عنبر درو (٢) در پشتی میرمنی نوشته شده که بیدلی درحدود ١٢٦٨هـ حیات داشت ولی این غلط است زیرا شیخ زاده انصاری پسر بیدلی هم عصر علی شیر نوا ئی بوده بدیهی است که مادرش نیز درقرن نهم میزیست .