Page 34

یار در روزی چنین یاری کند یار من روزی چنین یاری نکرد با وجود آن همه آزار وجور خاطرم آهنگ بیزاری نکرد در فراق رویت ای آرام جان دیده مسکین چه خونباری نکرد چشم بیخواب من از درد فراق روز وشب جز گریه و زاری نکرد من ببازار غمش جان وجهان شرح می دادم خریداری نکرد غزل آخر نظری بکن بحالم از دست فراق چند نالم پیوسته خیال نا ببیند کز جور غم تو بر چه حالم گفتم مگرت بخواب بینم شوق تو نمی دهد مجالم باز آی که در فراق رویت میگرفت زجان خود ملالم بینیم هلال در شب عید ابروی تو کیفت من اللام بر خاك درش نهاده ام روی تا بر کیف پای دوست مالم وصل تو چو بر جهان محالست پیوسته ز هجر در خیالم (غزل) بگذشت بتا درد من از حد ونهایت آخر نظری کن بمن از عین عنایت دردی که دلم از غم هجران تو دارد خوش باشد اگر با تو توانمکرد حکایت شرح غم هجران چه توان گفت نگارا هستم بدیدار تو مشتاق بغایت گر جور کنی با من بیچاره چه چاره از دوست به دشمن نتوان برد شکایت تارای که داری توو میل تو سوی کیست تا خود که برد گوی زمیدان هدایت گردوست بریزد بجفا خون دلم را بسیار ازان به که کنند خصم حمایت از جور رقیبان نکنم ترك فرم دوست ای دوست مگرباشد این عقل و کفایت با ما بجفائی صنما یار ندا نم تا ازمن بیچاره چه کردند روایت ای جان جهان من زگدا یان جهانم زنهار نظر باز بگیری ز گدایت (غزل) گفتم که باز آید مگردر عالم اندازه ظر باز آمدو شد حال من از زلف او آشفته تر یارب که گوید حال من در حضرت آن پادشاه هم لطف او یاد آورد از حال درویشی مگر تا دور گشت آن سیمبر از غم شده بیخواب وخور چشمم بره گوشم بدر کزوی که می آرد خبر ای باد وصلش را بگو کز زحمت هجران تو بیچاره در جستجو تا کی خورد خون جگر شاید که آری رحمتی کافتاده بی رحمتی چون دادت ایزد دولتی در کار مسکینان نگر امید الطافت مرا افگنده در عین عنا ورنه من بیدل کجا این محنت واین درد سر