Page 21

دعوی من بر تو آن که با تو دن عاشق کنند تا بدانی درد عشق و داغ هجر و غم کشی (۱) بر بکی سنگین دلی نامهربان چون خویشتن چون بهجر اندر به پیچی پس بدانی قدر من * * * دوش بر شاخک درخت بیکسی مرغ من جدایم زیار خویش وننالم من بگریم چو خون دیده ببارم نوحه همی کرد ومیگریست زاری تو چه نالی که با معیاون یاری ؟ تو چه گرئی که خون دیده نداری ؟ * * * نشانه از سوسن و گل بهم وزد باد پیدا د از نقش آذر سه شان آب مثال چشم آرم شد مگر ابر که در سایه مردم در چمن ابر اگر دیوانه ابر آمد چرایس گل خوشبوی شرمم آورد رنگ ببرای چشم هر نا اهل کوئی مجیب چون صبح حوشتر میبرد خواب زهی بادی که زحمت باد بر باد نمود از سحر مانی صد اثر باد دلیل لطف عیسی شد مگر باد! که جان افزود خوش اندر شجر باد کد غصه سبو حی جام زرباد ازین هماز صبح پرده در باد عروس باغ را شد جلوه گر باد چرا افگند گل را در سفر باد * * * الا ای باد شبگیری پیام من بدلبر بر بقهر از من مگشدی دل بیك د بدار مهر ویا تو چون ماهی و من ماهی همی سوزم بتا بهر تنم چون چنبری گشته بدان امید تا روزی ستمبر گشته معشوقم همه غم زین قبل دارم اگر خواهی که خوبانرا بروی خود بهجر آری (۱) ایا مؤذن بکار و حال عاشق گر خبر داری مدار ای (بنت كعب) اندوه که یا راز تو جدا ماند بگو آن ماه خوبان را که جان یا دل بر ابر بر چنان چون حیدر کرار در آن حصن خیبر بر غم عشقت به پس شد جفا بنهادی از بربر ززلفت بر فند ناگه بیکی حلقه به چنبر بر که هر گز سود نکند کس بمعشوق ستمپر بر یگی رخسار خوبت را بدان خوبان برابر بر سحر گاهان نگاه کن تو بدان الله اکبر بر رسن گرچه در از آید گذر دارد به چنبر بر * * * مرا بعشق همی محتمل (۲) کنی بعجل به عشقت اندر غاصی همی بیارم شد نعیم بی تو نخواهم جحیم با تو رواست بروی نیکو نگیه مکن که تا يك چند هر آئنه به در وقعت آنچه گفته حکیم چه حجت آری پیش خدای عز وجل مقیم اندر طاعی همی شوم بدل که بی تو شکر ز هرست و با تو زهر عسل بسنیل اندر پنهان گنند نجم زحل قسمن نكير بدو ما قد مقل (۱) در مقاله آقای ایرج افشار این مصرع چنین نوشته شده :- تا بدانی درد عشق و داغ مهر و غم خوری ... (۲) شاید این کلمه متهم باشد . (اداره)