Page 198

«۱۸۳» امرای خود بنابر شفایابی از مسکان اصلی نقل نموده بمکان دیگر رفت هرگاه دفع بیماری شهبال گردید به یاد آرام گاه اصلی خود با مراسم رفتن جزیره اصلی داد زاغ قلم سیه رقم بر شاخسار این مدعای چنین قوهای بیان مینماید که چون زاغان جزیره بازان خالی یافتند وقت را فرصت یافته از روی خام طمعی و سیه بختی خود آمده بمسکان بازان نشستند و آشیانه های در جزیره طرح نموده بال افشان سرور و انبساط بودند و بر رسائی عقل و هوش خود بال تحسین می گشادند که عجب جزیره بازان بی رنج و محنت بدستم افتاده و تا چند مدت زاغان در مسکان بازان فارغ البال سیه روز گاری خود بسرمی آوردند روزی عنقا سرکرده زاغان روسای خود را طلبانیده مشورت نمود که این جزیره آرام گاه بازان است مبادا بجهت تفرج رفته باشند گیاه باشد که یاد آرام گاه اصلی خود نموده معاودت نمایند و مایان حریف مقابله بازان نیستیم همیشه فتح از بازان و هزیمت از طرف ما زاغانست در بنیاب خفاش عقل شما در شب این مصلحت چه پرواز مینماید چون عنقا را با بوم شوم دوستی بود با امرای خود برای مشورت و صلاح این امر پیش بوم رفته سرگذشت تیرگی روز گار خود بیان نمود بوم ساعتی صحرا نورد ویرانه تفکر و اندیشه گردیده باعنقا سرکرده زاغان گفت که شمایان بحسب ظاهر تاب مقابله بازان ندارید و طائر فتح نصرت همیشه صید سرپنجه اقتدار بازان است و جیفه هزیمت نصیب شما زاغان است بهتر است که نگفته خرد مندان علاج واقعه پیش از وقوع باید کرد اگر ترک مکان بازان نموده جای دیگر رفته آشیانه پذیر شوید عین مقرون مصلحت و بهبودی است والا بسیار زحمتهای خواهید کشید تا از چنگ بازان رهائی یابید مگر عقلای دانشمند و بلغای ارجمند تدبیرات را در هر امری از امور روز گار جایز داشته اند خصوصاً در نحو این مقدمه مصلحت بهتر از اتفاق نیست هرگاه در ظلمتکده ضمیر ایشان چراغ اتفاق روشن است بازی چند روز طوطیا و کرها دومیگان بازان روزگار خود را بسر خواهید آورد والا مجالت در ینصورت عنقا سرکرده زاغان روی طرف امرا خود گردانیده بآنها گفت که از ویرانه طبع بوم چنین مصلحت سرزده الحال شمایان بچه مصلحت میل دارید امرای زاغان بال همت را تکان داده گفتند که مایان همه در جیفه خوری اتفاق ثابت قدم میباشیم و کرگس وار بچنگال و منقار جلادت و بهادری دمار افروزگار فرقه بازان بر می آوریم و روی همت را از کنار زار بازان نخواهیم تافت جان را نثار این راه خواهیم نمود عنقا سرکرده زاغان چون این سخنان تهورانه از امرا زاغان شنیدین یاری بال اطمینان تسکینا ئیده خوشوقت از بوم بازگشته در جزیره بازان رفته آشیانه پذیر آرام شدند و قدر قلیل از زاغان فلاکت زده از خودید انموده بر شوارع مقرر نمودند که هرگاه اثری از بازان معلوم شود زود خبر برسانند که به فرعه زنند گی دمار از دماغ بازان کشیده شود از آنجا که هرگاه زاغان به تمهیدی که مذکور شد دام حیله وری در راه بازان انداخته بخاطر جمع در جزیره بازان نشستند چون روزی شهبال سرکرده بازان هرگاه بروبال صحتش از دام بیماری رهائی یافته بمتقضای حب الوطن بال افشان هوای جزیره مسکان مالوفه گردیده هرگاه در عرض راه و صید و تزین باتدبیر شهبال به شهبال گفت که همیشه کسبگان مراد طعمه کام آن خدایگان باش مدتیست که جزیره را گذاشته ایم مبادا از اصناف طایران خام طمع از روی جهالت و رذالت خود رفته در آن جزیره آرامگاه خود ساخته