Page 311

(٢٨٦) گذاشته اند . بهر جائی که کوها شاخه های خود را منشعب کرده اند غذا به روحانیون و جنگجویان و دهاقین میدهند. *** به استثنای چند کوهی که در اول این مبحث شرح دادیم راجع به باقی آن معلومات دقیق در دست نیست معذلک معلومات صحیح ورضایت بخشی را که در باب بعضی های دیگر آن موجود است شرح میدهیم . سیامکه : در بنداهش «سياك اومند» خوانده شده و معنی آن «کوه سیاه» است و عبارت از «سیاه کوه» میباشد که بشمال شرق هری رود افتاده (۱) وفره بانت: در بنداهش «وفار اومند» یعنی «کوه برفی» خوانده شده سیاه کوه و « برف کوه » هر دو از اپارسین (هندوکش) منشعب میشوند این کوه عبارت از سفید کوه مقابل سیاه کوه است . سپینته ورنه : که «کوه سفید پوش » معنی دارد هم یکی از کوه های بلند و پربرف آریانا است و آنرا هم باید سفیدکوه خواند شاید سفید کوه مشرقی باشد. سپینتوداتا : کوهی است که بنام اسفندیار پسر یشتاسپه پادشاه باختر موسوم شده است . *** جای دیگری که اوستا از يك سلسله کوها نام می برد هوم پشت دوم یا بسنای دهم است که در اطراف پته «هوما » ياسوما وقف شده و در فقره ۱۰ و ۱۱ چنین تذکار رفته که این پته را خداوند (ج) روی کوه «هر یتی » Haraithi رویانید واز آنجا پرندگان آنرا بهر طرف روی کوهای «شکنه یوپائی ری رسنا » ، «ستیرا» که سران آن به ستاره میخورد بالای کوه «کوسرادا کوسرو پاتادا » روی کوتل «پورانا » و «سپینتا گو نا گیری » یعنی سفید کوه (۱) پاورقی ۲۰ صفحه ٦٢٠ زند اوستا ترجمه فرانسوی دار مستتر .