Page 48

(۳۱) ز در جز برو زن در ان بار گاه نمی یافت ره نور خورشید و ماه رئیسان آن شهر را سر فراخت بمقدار هر کس بهر کس نواخت بکار آگهان شغل پارینه داد رواج ره و رسم دیرینه داد زجور و ستم کرد کوتاه دست به بیرحمی سینه کس نخست باحسان وزر پاشی و لطف و جود دل از سینه کینه جویان ربود پیکره شدند اهل خیبر تمام ز زر پاشیش زر خریده غلام زخیبر کسی تا بکابل نماند که آیات افلاس اوی نخواند از آن جمله بود از سپاه امیر یکی نامور فی الحقیقت وزیر نسب داشت از فرقه کاکری (۱) کمر بسته پیوسته در چاکری (۲) نه حاجی ولی خان حاجی بنام بهر کار چابك بهر فن تمام ز احسان چنان کرد با خویش خویش که بیگانه شد از خداوند خویش به بستند عقد محبت چنان که یکموئه گنجیدی اندر میان هریسنگ از دست مهر و و فاق چو در هر دلی کاشت تخم نفاق زجام غرور آنچنان مست شد که گوئی زبر دست هر دست شد بر آن شد که آهنگ کابل کند به سردار افغان تقابل کند وزان پس به ایران کشد دستبرد کند کوه البرز را خورد خورد دبیری طلب کرد شیرین نگار خردمند و دانشور و هوشیار بفرمود کز خامه تیز و تند نویسد یکی نامه تیز و تند که تیزیئش سازد بخارا شکاف به تندی بدرد دل کوه قاف نگارنده نامه چون خامه راند بجای سیاهی جواهر فشاند عجب نامه نغز و شیرین نوشت که گوئی بهم قند و عنبر سرشت (۱) کاکر : اسم یکی اقوام افغان است در ملحقات «اکبر نامه» معلومات مفصل راجع به شخص مذکور تقدیم خواهد شد (۲) «نه» : همان شخص چون حاجی خان داشت نام .