Page image — the source of record
Machine transcription
( ٣٣ )
سر انجام به مير زندان بساخت ززش داد دل بر دو بيحد نواخت (۱)
شبانگاه با هير زندان گریخت (۲) زهر کس برنج سفر لاله ریخت
شتابان چوشير ازرة کوهسار (۳) بيامد بر راجه کشتوار (٤)
چو آن راجه را بود طبع کریم چوا نمردی وجود و لطف عمیم
در افشان کفش همچو بارندهمیغ جوان دولت و تیغ زن نام تیغ
بد انگونه مهمان پرستی نمود که شه را غم کابل از دل ربود
زابر کفش بهره یکسان رسید چو باران رحمت زشه تا حمید
چو اوباذل تو درین کهنه دیر دوم کم توان یافت یا دش بخیر
به تمهید چون پرده شد نام او بجنت خدا بخشد آر ام ا و
دل شه دران کشور تنگ ننگ بیامد قبا مد صلاح درنگ
یکی روز بر باد پا شد سوار برامد بعزم سفر زان د یار
شدش همعنان اندر ان راه سخت بيك مرحله را جه نيك بخت
شنیدم که میرفت همید وش شاه بگریه همی خواند آن عذر خواه (٥)
کز ا دیگر این دولت ارزان شده است که مهمان موری سلیمان شده است
به مقدور خود با تن مستمند بخدمت کمر بست مور نژند
ولی طاقت نزل مهمان نداشت که پای ملخ در خور خوان نداشت
مگر گشت آزرده زان نزل شاه که اندر زمان کرد آهنگ راه
چه نزل آرد باز را عنکبوت که بیچاره خود آرد از پشه قوت
بدو شاه در دیده اگریستی سخن گوش کردی و بگریستی
(۱) - «د» زرش داد و دینارو بیحد نواخت .
(۲) - نسخه «د» شبانگاه از میر زندان گریخت
(۳) - نسخه «ك» : شتابان چوشیر از بر کوهسار
(٤) - امید است در قسمت الحاقات که در طبع جدا گانه کتاب افزود خواهد شد درباره
این راجه معلو ماتی فراهم آوریم .
(٥) - نسخه «د» : مکزر همی خواند آن عذر خواه .
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.