Page 261

(٢٣٨) همان حیدر نامدار وجوان باعظم بود تا ابد شاد مان همان خان سلطان شمشیر زن هزبر افگن ویر دل وپیلتن بملك جهان زنده با شد مدام جهانش بکام وسپهرش غلام بکابل زمین هريك از خاص وعام که بردم از انها درین نامه نام نگهدار ازین پس زجنگ وفتن از آن شهر کن دور رنج ومحن هر انکسکه شهد شهادت چشید بفر دوس کن جای اوبا حمید بده ساقی از چای جامی بمن بشکرانه اختتام سخن کزان چای مقصود من رحمت است همین چای ختم همه نعمت است برحمت چوشد ختم گفتار من الهی برحمت بکن کار من « انتهی » حمید کشمیری نوت : چهار بیت زیر که بایست در آغاز قسمت ۱۳ اکبر نامه مندرجه شمارهٔ ۸۳ مجله قبل ازبیت « یکی را زژوبین زره بر درید ... الخ ... » می آمد، از طبع مانده واينك درينجا طبع میشود : یکی را بزد خنجر آبگون که شد تا قدم غرق دریای خون فزون جوشش دم شد از بید برگ که داروانر کج دهد وقت مرگ یکی را تبر بر کمر زد چنان كه يك زخم کردش دونیم از میان یکی را بزد تیر کز شصت صاف به پشتش درآمد برآمد زناف