Page 260

(۲۳۷) گر اوهم کند دست همت دراز بتاج کرم ساز دم سر فراز نه مشت بود بلکه سو دا گریست که داد وستد خاصه تاجریست گر از دوریم چشم دیدار نیست زضعف بدن پای رفتار نیست ولی دست آن سر ور سرفراز چفناست در جود و احسان دراز کز آنجا رسد تا با یوان من پر از زر کندجیب ودا مان من چو محمود گر رستم نامور به شهنامه یکبار کردی نظر بيك بيت فر دوسی نظم سنج بجائی درستی(۱) همیداد گنج زیر دان بی مثل و مانند ویار امیدم چنین است در روز گار که در نامه نا میم سر بسر کند رستم نامدارم نظر اگر نامه من پسند ش فتد موا فق بطبع بلند ش فتد زدور آفر ینی کند بر سرم شود کار فرمای جود و کرم زانعام خاصم نصیبی به پیش فر ستد باندازه قدر خویش که تا حیرت افزای دشمن شود چو خور زره نمایش روشن شود بنوعی اگر بیندش کو تهی قبو لم کند عذر بی آ گهی زروی عطا عفو بر من کند گنه را و بانرا بگردن کند سخن بردعا مختصر کن حمید که زلف سخن بس درازی کشید الهی امیر مبا رك نهاد که از خان پاینده دارد نژاد همیشه بگیتی جها ندار دار دلش روشن وبخت بیدار دار يملك جهان نسل آن پا کنژاد چو خور شید تابنده پا ینده باد همان اکبر و افضل نامور بود جا و دان زیر ظل پدر (۱) - درست به ضمتین حروف اول و دوم به معنی مکمل و در هم ودینار