Page image — the source of record
Machine transcription
(۲۴۷)
ز يعقوب نامه بيوسف رساند به مهرش ببوسید و بکشاد و خواند
چنین بود در نامه د لنشا که حمداً لذي الجود و الكبريا
که نامم پس از نیستی هست کرد باین زبردستی زبردست کرد
گر از بیخ سبزی پذیرد درخت گل و برگ بار آورد شاخ سخت
من آن بیخ خشکم که سبزم ز شاخ دگر بار شد بار و برگم فراخ
من آن مرده شخصم که در گور تنگ کشیدند یعنی بقید فرنگ
زفضل خداوند گار و دود بکوچك رگی جنبش روح بود
از آن رگ شدم زنده بار دگر ز سر یافتم اعتبار دگر
بهر موی من گر شود صد زبان کجا آیدم شکر او در بیان
بدان ای گرامی جگر بند من گرانمایه فرزانه فرزند من
نگهدار دت قادر کردگار ز چشم بدان دبد روزگار
شد از نام تو زنده نام پدر بگردون رساندی مقام پدر
چو من ساختی روح پا ننده شاد خدا از تو پائنده خوشنود باد
زقید بخارا رها چون شدم چگویم که چون بی تو دل خون شدم
نه ذکر شبان جز بیاد توام نه وردی بجز خیر یــاد توام
شب و روز بودم بهجر تو زار بدم غافل از حکمت کرد گار
نه زالم خبر زان به بندت نهاد که صد بند خواهد ز بندت کشاد
زاحوال خویشت چه خواهم نوشت که بر ما چه بگذشت از خوب وزشت
همان به که بندم زشرحش دهان که ناید بصد نامه اندر بیان
سخنهای غم بهر دشمن گذار زشادی سخن گویمت گوش دار
که چون ایزدت از بخارا رهاند دگر بار در کابلسنان رساند
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.