Page 244

(۲۲۱) ز کیهری آندم کمندی فگند در آورد آن شیر غران به بند کمندی کزوسر کشیدن توان (۱) نه از تیغ تیزش بر یدن توان چو گشت آن شکاری شکار شکار شدند آند گر بند یان رستگار نشانند شهزا ده دیگر بتخت وزیرش شده اکبر نیکبخت زنو خسروی یافت آرایشی بکشور پدید آمد آسایشی نمایان وزیر نو وشاه نو چو برجیس رخشنده با ماه نو همه اهل کابل زمین شادمان درین کار جز بك محمد زمان شنیدم که روزی با کبر بخواند بصد مهربانی به پیشش نشاند بگفت ای جوان پند پیران شنو چنین راست اندر ره کج مرو نظر دور تر کن اگر سردری تامل کن آخر که می پر دری همانت از ین دشمن آید به پیش (۲) که بارستم آمد زبهمن به پیش زاحسان تو چون دلش خوش شود پدر کشتنش کی فرا مش شود شود دشمن خورد خصم بزرگ شود عاقبت بچه گرگ گرگ امان گر دهد گردش روز گار به بینی یکی روز کاین شیرخوار چنان بر سر تند خوئی بود (۳) کمر بسته بر کینه جوئی بود مکن یاوری خصم خونخوار را مده پرورش بچه مار را شود راست باخاك اگر کج سرشت ولی همچنا نش بود طبع زشت نظر کن به پیچ وخم ریسمان که خاکسترش نیز دارد همان غرض بشنو از من بمن گو شدار نصیحت فرامش مکن هوش دار جوابش بگفت کبر نا مجوی که اکنون چه خیزداز بن گفتگوی چو شب بسته پیمان سحر بشکنم چه گوید بر دوستا ن دشمنم بقر آن خدا گفت ( الصلح خیر) نه شایان بود منع کردن ز خیر (٤) تجنب از آن مردم آزار کن که پندت دهد فتنه بیدار کن (۱) کمندی که از سر کشیدن توان در نسخه دال چنین آمده است . (۲) تصحیح خ : همانت بیاید زدشمن به پیش (۳) - در نسخ «د» «م» و «ك» چنین است : چنان برسر تند روئی بود . (٤) در نسخه «د» : نه شایان بود منع کردن به غیر