Page 216

(۱۹۷) نه عیار ور هزن بما راه زد نه شیطان و دشمن که خود شاهزد که پنجه هزار از زر و سیم داد کز ان امت نیمی طلب نیم داد نخوست بر ایام ما زور کرد طمع دیده عقل ما کور کرد که با منعم خود جفا کرده ایم بجای دعا بس دغا کرده ایم چو جفتی درستی زما در سخن بیان شد کنون هر چه خواهی بکن کرت نیست باور بجوئی گواه درین خط نگر تا چه بنوشت شاه کشیدند آن مجرمسان دغل بمهر ملک کاغذی از بغل با کبر سپردند و بگشاد و خواند ز مضمون آن سخت حیران بماند به پیچید خط داشت با خود نگاه که تا کارش آید در ان کارشاه بخواری براند آن دو بیداد گر چو اخرا چنان تا رسانده ضرر بسلطان جان بر دله آمد درشت که اکبر چرا این دو خونی نکشت بفرمود تا در زمان هر دو کس ببردند از خیمه ره باز پس چو نار سقر آتشی بر فروخت در ان زنده آن هر دو خونی بسوخت بده ساقیا از کرم آن شراب که ماه است جام و خمش آفتاب سه حرف است اندر شمار آمده شود چون مه چارده چارده (۱) بدشمن چو بیدق به بیدق زدم بهادم بشطرنج آن عدم کنون رخ بتابم بشرط حیات بکابل کنم شاه را گشت و مات رفتن شجاع الملك بطرف جلال آباد و کشته شدن او از دست شجاع الدوله و رفتن اکبر خان به نیزین از جلال آباد . گر آسود گی خواهی از روز گار چو سر دار کمی بار بر دل مدار جز آزاد گان راستی پیشه باش دل آسوده زاندیشه تیشه باش چو کج پیشگی در کمان دید تیر از ان راست نگریخت شد گوشه گیر همان مار در شرع کشتن رواست که کج میرود ور نه کشتن خطاست چو فوج فرنگی چنان کشته شد شه از بخت برگشته سرگشته شد (۱) - مراد شاعر « چای » است که سه حرف دارد و بحساب جمل ۱٤ میشود . خلیل .