Page 194

( ١٧٥ ) مسلم که بر ما سزد این عتاب ولیکن چه گوئی بغیرت جواب درین مجلس آنانکه پیش تو اند همه آشنایان وخویش تو اند کر از چشم غیرت ببینی در ست بهر خاکۀ ننگ و ناموس تست کسی کز ازانها بیفتد به بند نظر کن که تا بر که آید گزند بعز و جلال خدای عظیم ؟ به تعظیم نام رسول کریم ص کازین پس ز شرط و فافگذر یم بجز راه فرمانبری نسپریم زاندیشه های دغا در گذر که معلوم شد میوۀ این شجر درختی که بد طعم با شد ببرش زهی ذایقه کوچشددیگرش (۱) بدست فر نگی فتاد این دیار زروی شجاع دو روئی شعار بیفگند در ملك وملت فساد کنون فرض بر مردوزن شد جهاد نظر کن سوی حکم پرور دگار نه بر ننگ وناموس خویش تبار کمر بند از جبهه چین بر گشای بکوش اند رین کار بهر خدای تو و استقامت بمیدان جنگ دگرما و شمشیر وفوج فر نگ نسگهدار فرمان یزدان پاك پسر بابدر گر نبا شدچه با ك چو این ماجرا خان اکبر شنید جز آمیز گاری صلاحی ندید شد ازشکوه خاموش گفت اینسخن که ای شیر مردان شمشیر زن چو حرف جهاد آمد اند ر میان به بندم چو شمشیر دیگر میان(۲) بر آرم ز دل بیم و امید و پاس زدشمن فگندن ندارم هراس تبارم گرفتار دشمن شده است شما زانچه ترسید بر من شده است ندارم امید آنکه آیند باز سپردم بیزدان مسکین نواز بکوشم درین کار بهر خدای بداندیش سر کش در آرم زیای اگر عهد خود را درستی کنید دگر نقص پیمان وسستی کنید رسد بر شما نفع ونقضش تمام سخن مختصر کرده شد والسلام (۱) درختی که تلخ است اورا ثمر نگردند مردم بگردش دگر (۲) به بندم به شمشیرو خنجر میان