Page 16

(۳) در نعت سید کائنات علیه افضل الصلوات واکمل التحیات زهی لعل یکتای سلک وجود خهی مالک ملک و ملک وجود محمد که جبریل دربان اوست سرافیل گهواره جنبان اوست چه شاهنشهی نامی آن نامجوست که هم سکۀ نام حق نام اوست زهی نام فرخ که گردد درست بتصدیق وی نقش ایمان درست ازین نام روح الامینش دمید که روح الله آمد ز مریم پدید در ارشاد مستر شد انش رسل در ایجاد جزوش همه جزو کل خود امی و کشاف ام الکتاب شفیع الامم صدر یوم الحساب فلك آستان و ملك جیش او سبق رحمتی برده بر طیش او بدولت چو زر داغ او برجبین شرف نام او کرده سجع نگین زتا ثیر آن طرفه انگشتری سلیمان شده شاه دیو و پری سخایش محیط و جهان چون سحاب بکردون علمدار او آفتاب اجل تیغ و حفظ خدایش سپر قضا ناوك وشست و ترکش قدر روان گشت نیر حق از شبت او شد . مظهر قدرتش دست او شده ممکن از نور او هر وجود در آخر ز عکس آمد اندر (۱) وجود چو آن صبح از تابش خور دمید شد از صبح خورشید تابان پدید از و مشعل هر نبی و ولی ازل تا ابد روشن و منجلی چو خورشید کاندر شب از زیر خاك (۲) کند انجم از عکس خود تابناك همه انبیا را شرافت ازوست زآدم مرا د خلافت ازوست از آن پایه گاهش فلك بی خبر وزان عزو جاهش ملك بی خبر ببردند از آن قدسیانش سجود که نور دلش بود اندر وجود خدایش چو تشریف معراج داد زنعلین او عرش را تاج داد ازان تاج سرهای عرش برین نمی آمد از خر می بر زمین (۱) م ، اندر آمد (۲) م ، تیره خاك