Page 15

(۲) چو خور عکس خود باز خواهد ربود شود ذره با بود گویا نبود دهی دوست را محنت و رنجها بد اندیش را رایگان گنجها دران رنج انواع لطف و کرم دران گنج اصناف اندوه و غم (۱) زطاغثوران تا به اهل گناه بجز رحمتت کس ندارد پناه زایجاد ما و شفاعت گران همانا که مقصود تست اندر آن که تا عاصیان را شوی چاره ساز کنی گرم بازار ناز و نیاز و گرنه بيك غمزه لطف و جود نمی ماند نام گنه در وجود کسی این سخن گیر شمارد بعید کند امتحانش بجرم «حمید» (۲) بمقدار جرم او نبخشد عطا پس آنگه بگوید که گوید خطا با انعام عام خود ای کردگار مکن اندرین دعویم شرمسار کنون مدعی سر بدعوی کشید بر غمش بکن عفو جرم «حمید» که تا باز داند که کوه گناه بدر یای عفو است کمتر ز کاه سپردم ترا کار دنیا و دین نگویم چنان و چنین کن جز این که مطبوع کن کار دنیائیم وزان خوب تر کار عقبائیم بنعمت نگهداشتی جان من برحمت نگهدار ایمان من الهی کن این بنده عیب ناك برحمت ز آلایش عیب پاك مکن بنده پیر خود نا امید باین سستی سخت و ریش سفید چو آزردن پیر از کس قبول نداری کیش داری از خود ملول چو کردی تو موی سیا هم سفید کن از لطف روی سیاهم سفید مپرس از ثواب و گناهم مگر در آندم که رحمت شود جلوه گر که آنگه گشایم همه بار خویش کنم نازها با خریدار خویش الهی زجرمم جهان گشت تنگ فتادم بسر پایم آمد بسنگ روان رفته در مأمن مصطفی زدم دست در دامن مصطفی بیاورده‌ام عذر خواه بزرگ مگیر و مسوز از گناه بزرگ کمین بنده از بند آزاد کن روان شفیع الامم شاد کن (۱) در «ا از آن رنجا نواع لطف و کرم وزین گنج اصناف اندوه و غم اماك دران رنج ... درین گنج ...؟ (۲) - حمید نام مؤلف است .