Page 125

(١٠٦) بهر کس بمقدار هر کسی نواخت با ندازه پایه یه فراخت بیاسا قبا خوی تر کان گذار خطائی بجای خطائی بیار که تر دیز رگسان سزد در عطا خطا بر خطا را عطا بر عطا رشك بردن میران بخار اببر دوست محمد خان و محبوس شدن او حسد دین و دنیا بهم بر زند حسد بیخ ایمان ز بن بر کند نه تنها حسد در همین شهر هاست (۱) که ملک جهان زین بلا مبتلاست خورد کینه طاعات دیرینه را چو آتش که سوزد فرو زینه را حسد بیخ کفر است بیخش برار حسد چون رسد چشم ایمان مدار چو یکچند میر فلک اقتدار پذیرفت اندر بخارا قرار چنان مهر خود در دل شه نشاند که جای وزیر و امیران نماند شب و روز هیچش نمی بود کار (۲) بجز خدمت شاه و سیر و شکار چه خلوت چه جلوت چه در انجمن چه تدبیر ملکی چه دیگر سخن نبودی جز او شاه را با کسی بد آمد بارکان دولت بسی بهر کس حسد در حسد کرد جای برفتند یکبار از دست و پای وزیر کج اندیش زین خار خار درون گشت پرخار مانند مار بند بیر با هوشیاران نشست بگفتهای بزرگان دانش پرست زکابل زمین اژدهائی رسید پر آشوب و مشکل بلائی رسید که کرده بجا دوبیائی وریو شه چابک اندیشه در شیشه دیو چنانش با فسونکری رام کرد که بی دانه بفریفت در دام کرد ملك را مکبر قبله ابروی اوست که کلی همه روی او سوی اوست نه با ما حدیثی نه با ما نظر (۳) بسحرش ببسته است کوئی مگر گر این نخل از بیخ بر ناوریم کی از شاخ امید خود برخوریم چنین چند که گر بماند بجای همه سروران را در آرد زپای (۱) - تصحيح خ : که هر ملك در اين بلا مبتلاست (۲) - نسخه «د» بجز صحبت شاه الخ (۳) - تصحيح خليل : سرا پا بسحرش ببسته مگر.