Page 121

(۱۱۲) کسان اینقدر قدر دانی کنند بحد متگری جانفشانی کنند چه خوش این سخن سعدی پاکزاد بگفت است رحمت بر ان خاك باد «خدا گر بحکمت به بندد دری کشاید بفضل و کرم دیگری » ولی قاسه روز است مهمان عزیز بچارم بمهمان بباید تمیز بترسم که از امتداد زمان گرانی رسد بردل میزبان دگر از فرنگی دلم درهم است غم اهل کابل ازان محکم است مبادا که برکینها سر کشند بدنبال ما باز لشکر کشند درین شهر لشکر کجا آنقدر که در جنگ دشمن بیاید بسر بيك حملۀ دشمن تیره رای نه ما و نه این شهر ماند بجای درین شهر ترسم ز چندین خطر ولی ره ندارم بملك دگر درین گفتگو قاصد نکته دان شکر پاسخی چرب و شیرین زبان رسید از امیر بخارا رساند (۱) بکی نامه خواننده بکشاد و خواند چنین بود در نامه دلنواز که ای میر گرد نکش و سرفراز شنیدم که در کابلستان بجنگ شجاع آمدن با سپاه فرنگ بغزنین بسی جنگ و پیکارشد چو شهباز حیدر گرفتار شد ! بمیدان دغا داد لشکر ترا شد از دست آن، بوم و کشور ترا وفاکس نکردت ز اهل دیار جفا دیدی از گردش روزگار چو عاجز ازان جوروظلم آمدی سوی ایمن آباد خلم آمدی سبب چیست کزما نظر دوختی؟ که مانع شدت از که آموختی؟ (۱) ـ در نسخه «د» «و» «م» عوض کلمه «خوانند» «نغز» ثبت شده است . وعلاوه بر آن در نسخه د بعد از این بیت چنین عنوان داده شده است : « رسیدن امیر نصرالدین پادشاه بخارای شریف بخدمت امیر دوست محمدخان» درین عنوان غلطی هم موجود است . به این معنی که در آن وقت والی بخارا امیر نصرالله نام داشت نه امیر نصرالدین