Page 114

(۹۰) شنيدم که زين پيش بيمار بود (۱) ضعیف وقوی سخت سيار بود ازین غصه چون چشم بیمار خويش زحمرنج بيماريش گشت بيش ز صفرای انديشه سوزان دمش ز بيماری بلغمش بسل غش لبی خشك و جسمی پر از داغ و درد (۲) دلی گرم و آه جگر سوز سرد بسختی و سستی و رنج كثير رسانید خود را به پیش امير دگر روز چون صبح صادق نمود امان شب و صبح كاذب ربود(۳) بهندوی چرخ کواکب پرست بتبحر بم، خورشید برداشت دست صنم های انجم بچرخ دغل فتادند یکسر ز جیب و بغل امیر جهاندار با انجمن چنین گفت کای نامداران من درين عهد کاندر شما سرورم كلاه سری داده زيب سرم بگوئید تا از شما رنجه کیست جگر خسته زور سرپنجه کیست بزرگان برادر شعير دم همه برادر برابر شمیر دم همه همه ملك بود از شما چند کس مرا بود نام امیری و بس سیه داشتم ارجمند و عزيز فزون دادم از داده بسیار چیز بدان دل که آیند روزی بکار کسی روز غم با شدم غم گسار کنون آشکارا شده روز تنگ بجنگ آمده فوج شاه فرنگ فرنگی اگر بر نزاع آمده است نکوئید بهر شجاع آمده است کی این نکته آید پذیرای گوش که از بهر کس گر به گیرد موش (٤) بتر سم که بر ما دو رنگی کند ولایت بدست فرنگی فتذ بقانون خود رسم و آئين نهند هم از خویشتن ملت و دین نهند نماند بجا نامك و ناموس كس ببخشد دگر سود افسوس كس (۱) - تصحیح خ ، زضعف قوی مانده از کار بود . (۲) - در نسخه «د» لبش خشك و چشمش پر از اشك و درد دلش گرم و آه جگر سوز سرد (۳) - پس ازین فرد در نسخه «ح» چنین عنوان است « در مشوره واستمداد امير كبير از خوانین کابل» (٤) - تصحیح خ که گیرد ز بهر کسان گر به موش .