Page 69

( ٤٨ ) که در آثار او عموماً صحنه های اویستوکراتی بمشاهده میرسد در تا بلوها و میناتورهای خود صحنه زندهای کائی روستائی و مناظر دلکش طبیعی را رسم نموده است. محمود ( مولانا ) : از مذهبین طلا کاران ونقاشان هراتست. در قرن نهم هجری میزیسته و عهد سلطنت سلطان حسین بایقرا را یافته است. بقول صاحب تاریخ رشیدی در نقاشی و تذهیب از استادان زیر دست و ماهر بود چنانچه میگوید: «محمود تذهیب از یاری بهتر کرده است و بغایت نازک کرده است. دیباچهٔ برای میرزا سلطان حسین طیار کرده است و نا تمام مانده در آن هفت سال کار کرده است. چنان باریك ساخته است که در مفاصل بقد روهی که شاید مقدار نیم نخود بوده باشد در آنجایك هایه زرد زرساخته که پنجاه برگ اسلیمی شمرده شده است. (۱) مظفر علی : مظفر علی برادر زاده بهزاد واز زمرهٔ میناتوریست ها واجلهٔ نقاشان هرات است مشارالیه در اواخر سلطنت سلطان حسین میر زا ( متوفی در سنه ۹۱۱هجری) بوجود آمده و تا زمان عباس صفوی حیات داشته است. به نزد اسماعیل وطهماسب و عباس صفوی دارای اعتبارات و نفوذ بسیار بوده و گمان میرود که اسمعیل صفوی او را با بهزاد یکجا به تبریز خوانده باشد «ارمناك بیگ» عضو وزارت فرهنگ واوقاف ترکیه در ضمن مقالهٔ خود راجع به بهزاد نسبت خویشاوندی مظفر علی رابا استاد بهزاد خوب روشن ساخته و اورا برادر زادهٔ وی خونده است مشارالیه میگوید: «يك جلد کتاب خمسهٔ نظامی که بسال ١٥٢٢ بتوسط یکی از خطاطان هراتی استنساخ شده و در موزهٔ گلستان می باشد از نقطهٔ نظر تاریخ و شناختن آثار صنعتی بهزاد خیلی مفید است از روی امضاها وغیره آثاریكه درین نسخه موجود است معلوم می شود که مظفر علی برادر زاده و حیدر علی خواهر زادهٔ بهزاد بودند مظفر علی را بتوسط کتاب معروف نظامی او که بنام طهماسب نوشته شده و در «بریتش موزیم» لندن می باشد میشناسیم. ( ۱ ) از صفحهٔ ۷۳ شمارهٔ ۱۹ سال ٦ مجله کابل .