Page 15

( ٥ ) قطعه یافت این نسخه چودر مکه زاتمام شرف زادها الله تبارک و تعالی شرفا ویسی بی سرو پا کرد کتابت آنرا به شفائی که معین بود و نصیر فقرا بعد از آن جمعی احبابش مقابل کردند با خط حضرت مخدومی اعظم ملا ساخت کاتب زه کتاب نفحات جامی» سال تاریخ تمامیش زیا داست «اما» (۱) از نسخه های دیگر به خط این ویسی یکی تذکره مذکر احباب می باشد که اصل آن در موزة برلین ضبط بود و نقل آن به کتابخانه جناب فاضل هاشم شایق استاد دارالفنون کابل موجود می باشد. تاریخ کتابت این نسخه را کاتب یعنی ویسی هروی چنین ثبت کرده است : قطعه ویسی هروی مجاور خاک حرم در راه نیاز کمتر از خاک شدم در نهصد و هشتاد و سه این نسخه نوشت او را بدعا یاد کنند اهل کرم بیشتر از معلومات فوق در بارة این ویسی چیزی در دست نیست. دوم : ویسی هروی که با سلطان حسین بایقرا معاصر بوده و لطایفنامه فخری در باب او می نویسد : «مولینا ویسی بکائی مشهور بود اما شعر هم میگفت با وجود آن ساده و گول بود چنانچه فقیر بلکه اکثر یاران تعجب کرده میگفتند که آیا او بدین سادگی نظم چون میگوید غزلهایش بدست پست دیوان هم دارد و این مطلع از او است : رفتم بسیر باغ و طواف بنفشه زار آمد زهر بنفشه مرا بوی زلف یار سفر اختیار کرد و در آن سفر بمنزل آخرن رسید .» لطایفنامه فخری در جای دیگر در ترجمة حال مولینا ساغری چنین می نویسد : « در محلی که حضرت مخدومی نورا (مراد حضرت جامی است) عزیمت سفر مکه نمود. ویسی و ساغری اظهار کردند که در ملازمت باشند اما در وقت رفتن ویسی بهانه کرد که دراز گوش ندارم و ساغری هم بهانه برانگیخت و هر دو از دولت آن سفر محروم بماندند امیر شیخم سهیلی این قطعه را برای ایشان گفت له : ویسی و ساغری به عزم حرم گشته بودند هر دوشان سفری ليك از آن راه هر دو واماندند آن يك از بی خری و این زخری ( لطایفنامه فخری صفحه ۳۲ طبع طهران ) (۱) کاتب طوریکه خودش حساب گرفته ( کتاب نفحات جامی ) ۱۰۱۶ میشود و کلمه ( اما ) را که ٤٢ باشد از آن کاسته و ما بقی را که ٩٧٤ می شود تاریخ کتابت قرار داده است .