Page 248

ه از مغان میمنه ، () نگارش دکوهی در ام ایثار در ٤ صحنه و ٧ پرده اشخاص : قاسم (تایپست) ٢ـ اشرف (رسام) ٣ـ عتیق (مدیر) [برادر اشرف] ٤ـ حمید (داکتور) ٥ـ انور خان (معلم) ٦ـ عبدالله خان ٧٠ـ رسولخان ٨ـ رؤف جان ٩٠ـ لطیف جان ١٠ـ رشید (پسر اشرف ٨ ساله). ١١ـ انیسه (دختر اشرف ٥ ساله) ١٢ـ قربان (آشپز) صحنه اول پرده اول اشخاص : قاسم خان ، اشرف خان ، حمید خان ، انور خان، عبدالله خان رسولخان ، رؤف خان ، لطیف خان ، قربان (همه به لباس عادی) دیکور : صحنه بايك طبقه رینگ‌نرم فرش بوده و دو کرسی گل به اصول (سویس) دیده میشود، در گوشه و کنار خیابانها پته‌های انبوه گل بمشاهده میرسد. در قسمت عقب چوپترۀ خورد و زیبایی مشاهده میشود که آنرا عشق پیچان و غیره گلهای چیله‌ئی پوشانیده میباشد و نیز دو سه قفس از مرغکان کوچك خوش الحان آویزان و روی صفه که با دوسه قالیچه، دوشك و یا لشت فرش میباشد در وسط آن هرمونیه، دلربا ، تنبور وطبله، شطرنج کرمبورد ، قطعه وغیره وسایل ساعت تیری دیده میشود. در گوشه از صحنه ظرف چای، منقل آتش، چلم و تنباکو، آفتابه ولگن وغیره مشاهده شده و هم از عقب يك منظره باغ که خیلی ساده است معلوم میشود. پرده بالا میشود : قاسم : که تیله ها را در پیش رو گرفته و سبق های گذشته خود را تکرار میکند طبله ها را گذاشته و میگوید: -او مردم ! او ، بیائید که سازها سرگرفته! لطیف : که در پهلوی او نشسته و از بسیار قطعه بازی خسته شده بود قطعه ها را به زمین زده میگوید: تو مشغول خود باش. بزن که باز مرض از گشتایت تور خورده. رسولخان: که حریف قطعه بازی اوست میگوید: قدرتی خدا که از عادت بد گپ خود درینجا هم خلاصی ندارد (و میخندند.)