Page 241

صفحه « از متان مینه » وحدت سره به يوکم قول دسر مي پښتون خواه خو راك لرم تور وينه پر وا كير نه يم دچا . له خوږه يا سيده لاری هم می ولیده جهان وز رو نه می چه مات وه اوس شه صحت وی راعیان په يو عقیده ، فکر وایو د ا مو نیز به ا یمان خوا ږه وا ږه به غند شو يو مركز غوا ږو دلحان يامربيا به يه غيك را ودو خپل ښکلای محبو باء خوراک لرم تور وينه پر واكير نه يم د چا . (ش١٤ س٦) جانفزای «فوزی» بشنو که من برای تو این عهدمیکنم ای ما در شفیقه و ای مهربان من تربیه و هدایت و تدریس و امر تو بر من تو پند های پر از گنج داده ئی بشنو که من برای تو این عهد میکنم سر د ا فدای شاه و وطن میکنم همیش فرمان برو فدائی این خاک میشوم تا ممکن است در پی تعلیم میروم از رشوه و خیانتو از ظلم و از ستم با مفسدان و شکوه گران و منافقان نقصان من نمیرسد هر گز بدوستان ماموریت کنم بوطن از طریق صدق دارم امید، فاضل و فرزانه میشوم آموختم ز حضرت تو درس راستی اشعار دل پسند نویسم بمملکت قدر و طن شناختم از فیض پند تو ای پرور ش دهنده روح روان من ثبت است در دماغ من ای قدر دان من از روی مهر ، ما مك ، شیرین بیان من چیز یکه هست در دل و ما در زبان من تا آن زمان که هست توانی بجان من کین نکته بوده لایق فکر جوان من شاید که عام و فضل بگردد از ان من دورم کند خالق کون ومكان من کی میشوم رفیق و نگیرد عنان من جز سود هیچکس نه بیند زیان من صدق است مایه شرف و عزو شان من تا فخر ها کنند بمن دوستان من یکذره نیست غدر و خیانت بجان من زیرا که مستعد شده طبع روان من حب وطن فزون بود از حب جان من « فوزی » تلافی تو و ما م و طن کجا بتوا ندای گرامی شیر ین زبان من ( ش٢٨ س٥) توکل بیا توکل کشتی مقصو دبرسا حل رسان « شاه شجاع » گرخدایت ناخدا باشد زطوفان غم مخور (ش٣٢ س٤)