Page 222

از مقان میمنه «مخفی» بدخشی لب لعل ، در بدخشان سرخ ز عکس روی تو شد چهره گلستان سرخ ز آب روی تو شد آبروی مرجان سرخ تو آن گلی که به بستان عشق روز ازل ز رشک داغ تو شد لاله را گریبان سرخ قسم ز پر تو حسنت که دیده خورشید ندیده مثل لب لعل ، در بدخشان سرخ نثار ده خون دل از دیده آن قدر «مخفی» به جستجوی تو در ره که شد بیابان سرخ (شماره «١٣» سال چهارم) ښاغلی زر محمد خان «بیمار» پښتو په خط ب ای پښتو نه دغه خاوره تل کوی درته عرضونه دوطن و آبادۍ لری په تا باندی فرضونه واشه پام کړه ښکاری اووزگار تیانه توبه کا رشه دغه خاوره کی گام واخله زر مصروف په کار او زیارشه مخلوق ددی دنیا لره ځان مخبر کړه شه هوښیار ښه وگوره شا وخوا ته شه له خوب ځنی بیدار ه چه پل پل دزندگی دپاره باسی محنونه په زحمت دی رب ورکړی هم بی شانه نعمتونه ته هم وکړه دوحدت ولاړه کښکه ځان دپاره ځان دی څه ، دقوم هم دوطن سیا له پاره وحدت راوړی شپی خمچی دسعادت هرچادپاره دسعادت دی خپل نصیب کړه ته دعلم له در باره راشه دامره افکار دعا طل له سره دور کړه په شجاعت او متانت دي ځان سمور کړه په دنيا کښي بي له زياره ارامی نشته «بيماره» و گوری چه پدنیا کښی هوساشوی څو کله بی کاره (شماره «٢٣» سال پنجم) هر که برای همنوع کمر همت بندد، لاجرم خداوند اورا دستگیری کنده گوینه شماره «٢١» ٤