Page image — the source of record
Machine transcription
۷۲
اگر چه خوشحال خان شعر افغانی و فارسی را بکیفیت مگر شعر گوئی را بدمیدانست
قوم ختک قبیله ایست که کثیر تعداد و بسرحد افغانستان و هندوستان مسکن و
ماوا دارند-
دیوان خوشحال خان که بحر زخار پند و نصائح و ضرب الامثال و جواهرنایاب
است در حجم از کتاب دیوان حافظ بزرگتر می باشد که بطبع رسیده و در کتابخانه ملی
وزارت موجود است، اگرچه در علوم و فنون مختلفه این شخص نامدار یکصد کتاب
تصنیف کرده است اما الحال از تصنیف او یهمین دیوان و فضل نامه و فرخنامه و
ریاض الحقیقه-و عیار دانش، ترجمه انوار سهیلی بمشکل میسر میشود-این بدیع افغان
در اکثر علوم معقولات و منقولات علامه دهر گذشته-
علاوه ازین در شجاعت و جوانمردی خان موصوف رستم وقت و در سخاوت
حاتم دوران خود بود-خوشحال خان شصت و شش اولاد ۳۶ سی و شش
فرزند نرینه و سی دختر داشت که از جمله فرزندان او سی و دو نفر بدرجه اعلی شاعر بودند
اقوال او قریب بدرجه اعجاز رسیده است و اکثر از انها ضرب الامثال گشته
اشعار افغانی او بمثل اشعار فارسی اش نیز بدرجه اعلی میباشد-خوف تطویل اجازت
نمیدهد که اشعار او قدری نقل کرده شود تا هم بطور نمونه چهار شعر او در افغانی و فارسی
معروض میدارم-
وفاتش بعمر هشتاد و هشت سالگی در ۲۰ ربیع الاول سنه
هزار و یکصد بوقوع انجامید-
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.