Machine transcription
- ۷۷ -
پیر از سر شغل بانگ برزد * گفت اینهمه نیم جو نیر زد
نی پشت و نه روی عالمی تو * يك دانه زکشت آدمی تو
دوبنده من که حرص و آزند * بر تو همه عمر سر فرازند
با من چه برابری کنی تو * چون بنده بنده منی تو
۷ (گلگشت)
صبحدم با تنی از یارانم * گذر افتاد سوی بستانم
باغی آراسته دیدم چو بهشت * دروی استاده دوصد حور سرشت
بوستانی که درو دست بهار * کرده تصویر دو صد نقش و نگار
سبزه و لاله هم آغوش شده * غنچه لب بسته و خاموش شده
سرو در پای گل استاده بپا * بید در حالت تسلیم و رضا
نرگس از رشك وحسد زرد شده * که چرا بهتر ازو ورد شده
پرده گل بدریده است صبا * سرخ گشته رخش از شرم و حیا
عارض لاله تر از باران بود * یا زکم عمری خود گریان بود
منزوی گشته بنفشه زمیان * برلب جوی گرفته است مکان
من و یاران من از روی نشاط * پا نهادیم در ان نغز بساط
هر يك از ما گلی آورد بدست * گشته از بوی خوشش سرخوش و مست
شاخ از باد صبا لرزان بود * برگ گل برسرما ریزان بود
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
