Page 79

– ٧٤ – ٢ ( ابرخيس و هومر ) ابرخيس از تفاخر با هومر گفت – که نتوانی چو من در شعر در سفت من اندر ساعتی صد شعر سازم – بسالی چند دفتر میطرازم تو در سالی یکی گوئی قصیده – چوتو کاهل بشعر اندر که دیده هومر گفتش مگر نشنیدی ای پیر – حدیث ماده شیر و ماده خنزیر در انطاکیه خوکی ماده بود – زبان بر عیب شیر ماده بکشود گرفت این گونه عیب از شیر ماده – که چون تو دیر در عالم که زاده کشی بار گران حمل یکچند – پس از سالی نهی يك يا دو فرزند دوره در سال من زه دان کشایم – دو نوبت چارده نوباوه زایم جوابش دادکای خوك شكم خوار – فزون زادن ندارد فخر بسیار بگیتی چند تن مفلوك زائى – فزون زائی وليكن خوك زائى نباشد عیب من گردیر زایم چه غم گردیر زایم شیر زایم ( ملك الشعراء بهار )