Page 60

۵۵ دلاگر - خردمن - دبو هو ـ شيار - مكن محـ بتى جا هلا اخ تيار فعولن فعولن فعولن فعول فعولن فعولن فعولن فعول ( ديگر ) بسر سودای زلف دلبر افتاد * عجب فکر پریشان در سر افتاد چنانم بی نیاز از گوهر اشك * که از چشم ترمن گوهر افتاد بدل از هر طرف عم می نهد رو * مگر این خانه بی بام و در افتاد دلم را غمزۂ شوخ تو برده است * مسلمانی بدست کافر افتاد کنون ز ان کج حساب از ما مپرسید * حساب ما و او در محشر افتاد بر افتادم ز بالای بلندش * نمی پرسد ز من هستم بر افتاد سر افتاده شد پامال نازش چه خوش افتاده برمن این سر افتاد بسر سودا - ی زلفی دل - بر افتاد وزن ۱۱۱۰ ۱۱۱۰ ۱۱۰ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیل غزل فوق از بحر هزج باشد . ( دیگر ) بهار آمد که داغ لاله گیرد گل فشانی را * گل ابر طراوت خیزشوید نقش مانی را ز بیتابی دماغ شمع را بسیار میسوزد * نمیداند چرا پروانه رسم جان فشانی را