Page 52

- ٤٧ - درین غزل دو پاره اول در هر مصرع چارصدائی باشد و آخر سه صدائی : -- ای فرامش ـ کرده از او ـ دل وفا یا ـ دت بخیر وی زیادت ـ رفته فکر ـ حال ما یا ـ دت بخیر کم شد آنمهر ـ ری که با من ـ داشتی عمر ـ رت دراز کرده بی ـ گانگی از ـ آشنا یا ـ دت بخیر ( افغان ) مصرعها درین غزل چهار پاره و هر پاره چار سیلابه باشد سوای پاره آخر هر مصرع چه این پاره سه سیلابه است : ـ من سنگدل ـ چه اثر برم ـ ز حضور ذكـ ـ ر دوام او چو نگین نشد ـ که فروروم ـ بخود از خجا ـ لت نام او ز حسد نمی ـ رسی ای دنی ـ بعروج فط ـ رت بیدلی تو معلم ـ ملکوت شو ـ که نه حری ـ ف کلام او درین ابیات مصرعها چهار پاره و هر پاره پنج سیلابه است و ازینجا معلوم که شماره سیلاب دره صرع ازده تا بیست باشد گاه پاره آخر مصرع فقط يك سیلاب باشد مثل : -- ( صدا ) را سیلاب نیز گویند و سیلاب اصلا فرانسوی بوده و مفرس شده .