Machine transcription
- ٤٠ -
وله
گویند که یار مهربان می آید « » تا مایهٔ طاقت و توان می آید
ای روح روان شو که روان می آید « » ایجسم بخود ببال جان می آید
وله
ای وصل تو اصل زندگانی ما را « » درد تو رفیق جاودانی ما را
خورشید بحال ذره دارد نظری « » سویت چه عجب اگر بخوانی مارا
وله
ای راحت جان زار و آسایش دل « » تا کی باشی زحال زارم غافل
مطلب زتردد نفس دانی چیست « » هر لحظه رساندن هوایت در دل
رباعی دو بیت باشد بوزن مخصوص مانند وزن ( لاحول ولا قوة الا بالله ) و هر دو مصرع بیت نخستین و مصرع آخر بیت دوم آن قافیه دارد - مضمون عشقیه و وصف حسن و سائر مطالب فلسفه و حکمت و اخلاق دران بیان گردد ـ و نوعی ازین قبیل را دوبیتی گویند و ادبیات ملی ما اکثر دوبیتی باشد : -
مرزا لعل محمد خان کابلی عاجز تخلص طبیب حاذق و مشهور وطن عزیز ما و ابوالآبای دسته از اطبای کابل بوده مانند مرزا عبد الغنی خان و غیره برادران او که وفات کرده اند - عاجز در دربار شاهان سدوزائی زیست میکرد.
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
