Page 42

- ۳۷ - ور کند مطرب بسی هان هان و هون هون در سرود چون سخن نبود همه بی معنی و ابتر بود نای زن را بین که صوتی دارد و گفتار نی لاجرم در قول محتاج كس دیگر بود پس درین معنی ضرورت صاحب صوت و سماع از برای شعر محتاج سخن پرور بود نظم را حاصل عروسی دان و نغمه زیورش نیست عیبی گر عروس خوب بی زیور بود ( امیر خسرو دهلوی ) ای دل ار ننگ داری از نقصان - جز سلوك ره كمال مكن هر چه عقل اندران بود دستور - جز بدان كار اشتغال مكن شرف نفس گر همیخواهی - بافرو مایه قیل و قال مكن غم که فردا رسد مخور امروز - ترك شادی بنقد حال مكن عز نفس نفیس را هر گز - در پی مال پامال مكن منت از دوست بهر دیناری - ور بود حاتم احتمال مكن