Page 988

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۱۳۹۵) حسن سیرت عمر رض باشد مراونه ثوابی و حماد بن زید میگوید که فرمود ابن عباس رضی الله عنهما که چون زخم زده شد عمر رضی الله عنه نزدیک او بودم پوست بدن او را مس نمودم و گفتم گوارا باشد ترا پوستی که نمیرسد اورا اتش دوزخ بوی من مهیب نظر نمود که حصه خود را از نظر او گرفتم پس فرمود چه علم داری که پوست مرا اتش مس نمیکند گفتم یا امیرالمؤمنین نیک مصاحبت کردی رسول خدا را را و بعد اشد انه تو در غمی بود از تو بعد از ان صحبت نمودی مسلمان ها را نو نیکو حق صحبت را مراعات نمودی اگر جداشوی از ایشان ایشان نیز از تو راضی میباشند حضرت عمر رضی الله عنه فرمود صحبت رسول کریم مهربانی از جانب خداوند بود جلت عظمته که بر من عنایت فرموده بود اگر از ما فی الارض چیزی از من می بود از هول عذاب خداوند فدیه میدادم قبل ازین که به بینم عذاب خداوند را عز وجل صالح ابن کیسان گفت که فرمود ابن عباس رضی الله عنهما داخل شدم بر عمر رضی الله عنه ایاس که زخم خورد بود و بر پهلوی خود بر بالشت چرمی افتاده بود و اصحاب نبی جماعتی در نزد او بودند مردی گفت یا عمر باکی نیست امروز ترا عمر رضی الله عنه فرمود اگر امروز باکی نباشد فردا باکی هست زرنده گانی اموال مصیبت ازلی است و موت را مشقت است و دوست داشتم که نفس من از شما نجات داده شود فرمود از امر شما گم میشن فریقی که جنت و نار را مشاهده میکند و باحوال خود مشغول است ترک کردم شگوفه حیات بنا شما را بحال او گذاشتم نپوشیدم که کهنه کرده باشم ازین دنیا را و میوه اشما در غلاف خود باقی و تازه است نخوردم دنه چیدم میوه و اگر چیدم برای شما چیدم و ترک نکردم در هم غیر شرعی یا چهل هم بعد از ان بگریند در آمد و مردم نیز بموافقت او بگریه در افتادند گفتم بشارت باد ترا یا امیر المؤمنین حضرت رسول کریم وحضرت ابا بکر هر دو وفات یافتند و ایشان از تو راضی و خوشنود و مسلمانان نیز از تو راضی و خوشنوداند عمر رضی الله عنه فرمود بخداوند فریب میخورد کسی که شما مغرور میگردانید او را بدان و اگاه باش که اگر بین مشرقی و مغربی مال و ملک من می بود هر اینه از هول فتن همه را فدیه میدادم شاید از عذاب خداوند برهم حضرت عبدالله ابن عمر رضی الله عنهما میفرماید که چون بموت پدرم را حاضر شد بیهوشی آمد سر او را در کنار خود گرفتم فرمود که سرم را