Page 987

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۳۹۴) حسن سیرت عمر رض که اگر شتری بکناره نهر فرات از بین کسی احترق کند میترسم که خداوند مرا سوال نماید و چون عمر رضی الله عنه زخم زده شد طبیبی قدری شیر خون شیر بیاشامید از جراحتہ آن شیر بیرون گردید فرمود السہ اکبر چنین تأمی می تنا میگفتند او را فرمود دوست دارم اینکه بیرون روم از دنیا مثل وزیکہ داخل شدم که نہ گناہ داشته باشم و نه ثواب اگر از جای غروب آفتاب تا جای طلوع آفتاب از من میبود همه را از خوف هول رفتن فدیه میدادم و در همان روز جوان بحضور عمر رضی الله عنه آمد بشارت بیاد کہ خوش باش ای امیرالمؤمنین به بشارتی از طرف خداوند که ترا هم صحبتی رسول اکرم روزی گردانید و مقدم کرد ترا در اسلام بعد ازان المی گردانیده شدی و عدل نمودی بعد ازان شہادت نصیب نے گردید حضرت عمر رضی الله عنہ فرمود دوست دارم باینکہ جمع اینها کفاف من میگردید کہ نہ جری میوسراد نه ثوابی چون جوان باز گردید عمر رضی الله عنه دید اور اکہ از اراو بزمن میرسد اند برانزی امر نمود کہ بازگردانید غلام را فرمود یا این اخی بالا کن جامه خود را بدرستی که بالا کردن جامه جامه بقا آن بیشتر است و پرہیزگاری تر است در نزد خداوند و در وزیکہ زده شد حضرت علی رضی اللہ عنہ و ابن عباس می مدند و عیادت میکردند اورا ابن عباس رضی اللہ عنہ تنا میگفت کہ چنین چنین بودی وعدہ بخیر میداد او را از جانا خداوند عمر رضی الله عنہ فرمود کہ درین وعده کہ خیراز خداوند من برسد کفیل میباسی ای ابن عباس حضرت علی شارہ نمود با بن عباس که بگوی آری کفیل می باشم ابن عباس گفت نعم کفیل تو میباشم حضرت عمر فرمود کہ فریب داده نمی توانی مرا تو ویا این تم و در روایت دیگر آمده است که فرمود یا ابن عباس مغرور کسی است کہ فریب میدھید شمایان اورا اگر روئی من از طلا بودی و ملک من بودی فدیہ میدادم همه را از هول رفتن قسم بخداوند دوست دارم که از دنیا بیرون روم برابر کہ نہ فائدہ باشد مرا از حسنات ن مضر میماند مرا از سیئات صحبت رسول مکرم بر من باقی بماند روایت شده است از ابن عباس رضی اللہ عنہا وقتیکه زخم خورد عمر رضی اللہ عنہ داخل شدم بروی گفتم بشارت باد تر ایا امیرالمومنین خداوند بواسطہ تو شہر با را آباد و از نفاق و فتنہ خلاص گردانید و بواسطہ تے بسیاری روزی را نصیب مسلمانان ساخت فرمود یا ابن عباس از امارتے تنا میگویی مرا گفتم در امارت و سوای آن از فضائل گفت قسم به خدائیکہ نفس من در قدرت اوست که دوست دارم کہ بیرون روم از دنیا بماند گفتا