Page 817

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۲۲۴) غلبه فرانسیس بمصر اوهام مسلمین انداخت که غرض و مقصود دولت فرانسیس استخلاص اهالی مصر از دست متغلبین و برقراری تسلط کامل دولت عثمانی است پس فرانسیس بصورت مخفیه و پنهانی که احدی اطلاع حاصل نکرد در تجهیز لشکر نمود و در ماه محرم سنه هزار و دو صد و سیزده بسمت مصر متوجه گردیدند و در این سنه ابو بکر پاشا طرابلسی فرقه میر و والی مصر بود از سنه یازدهم بعد المائتین بایالت مصر گشته بود ابراهیم بیک چرکسی که بر متغلبین و ممالیک و عساکر صناجقیه امیر بودند و عامه شان در اطاعت این دو نفر بودند چون خبر دهشت اثر فرانسیس بمصر رسید و شیوع یافت ابوبکر پاشا در روز شنبه هفتم صفر از سنه مذکور از مصر برآمد و به غزه رفت و از آنجا بدار السلطنه رسید و مصر بدست تسلط ابراهیم بیک و مراد بیک و قصاجق دارا شان اند و اهل مصر در وقت خروج ابوبکر پاشا قبل از ان بکند بوم خبر های هجوم فرانسیس را می شنیدند ولیکن بر حقیقت حال واقف نبودند تا اینکه در قره محرم سنه هزار و دو صد و سیزده کشتی های جنگی و آب گوت ها فرانسیس مشحون به عساکر و الات حربیه و ادوات جنگی بکنار اسکندریه رسید و نفقه از کشتی ها برامدند و باهل اسکندریه که از آمدن شان بکلیه غافل بودند بمقاتله افتادند و چون اهل اسکندریه مستعد حرب و قتال بودند اندکی مقاتله کردند جر الاما امان خواستند و لشکر فرانسیس داخل اسکندریه گردیدند و تسلط و تملک یافتند چون خبر اسکندریه و استیلا فرانسیس بسمع اهالی مصر رسید باضطراب و ابراهیم بیک و مراد بیک به تهیه اسباب حرب شدند و لشکر ترتیبی داده با توپهای بزرگ و آلات حربیه در موقع جیز اسود معسکر ساختند و اضطراب و هرج و مرج عظیم در اطراف مصر واقع شد و نرخ اشیاء بلند گردید و دزدان بسیار و طرق بکلی مسدود گشت درین اثنا مکتوبی از طرف فرانسیس بمصر رسید که مضمونش این بود بسم الله الرحمن الرحیم لا اله الا الله لا ولد له ولا شریک له فی ملکه اما بعد بر نجباء اهل مصر واضح باد که ما جماعه فرانسیس پرستش میکنیم خداوند را و احترام میکنیم پیغمبر و قران عظیم الشان را و البته مسلمان و موحد و محب طوایف مسلمین و محب سلطان المسلمین میباشیم و برهان و دلیل بر امور مذکور انکه ما نزل شدیم برومیه کبری و کتریها که قدوه نصاری است و امام ایشان است و باعث تحریض نصاری بر مقاتله مسلمین اوست خراب و ویران نمودیم و اهل مدینه مالطه را که معتقد ایشان لزوم محاربه مسلمین و وجوب ایقاع