Page 808

فتوحات اسلامی جلد ثانی ( ٢١٥ ) فتنه وهابیها عسکر حمل فرمود و در ماه شعبان از سنه بیست هفت بعد المأتین عسکر ظفر اثر را حرکت داد و خودش نیز بعد از چند یوم با خواص خود عازم مملکت حجاز گردید و چون عسکر ظفر اثر از طریق بر و بحر داخل خاک حجاز گردیدند ندادند بر نهیان ضرب عطا فرمود و بهر موضع که میرسیدند قبایل و بلاد و قری را از قبضه وهابی کشیده به حیطه تصرف خود می آوردند تا انیکه به عون الهی و ثبات قدم و عزم محکم و تدابیر مبرم در اواخر ذی قعده داخل ارض مقدسه مدینه منوره علی ساکنها الصلوة و السلام رسیدند و اقوام وهابیه را بذلت و مسکنت از بقاع مقدسه اخراج و فرار مینمودند و خاک موطاء ملائکه کرام را از لوث اقدام اغیار پاک و صاف گردانیدند و ظاهر اسبب ابتلا روغنیان بقتل و حرب این بود که بنابر استصواب شریف غالب که صورتا اطاعت وهابی و معنا با مصریان متفق بود اعراب و بدوی ها را بصرف مبالغ کثیر و عطیات جزیله از اطاعت وهابی با کشیدند چنانچه شیخ اشیوخ حرب را صد هزار ریال فضی و شیخ دیگر را هژده هزار ریاله انعام دادند و علوفه و تنخواه ایشان را ماهواره مقرر و متعهد فرمودند و این الطاف و کرامات غیظ و تعصب اعراب انشانده با عساکر مصریه مالوف و متفق گردیدند و در دفعه اولی شریف غالب بآمدن شان واقف نبود و با ستشاره شرکت نداشته ازین سبب جز ندامت و پریشانی نتیجه نبردند و چون خبر فتح مدینه منوره بمصر رسید اهل مصر متوالی چند شب چراغان نمودند و توپ ها زدند و شادی نکردند و بجمیع اطراف و اکناف روم و غیره بشارت رسانیدند و بعده عسکر منوره از طریق بحر به جده رفتند و جده را بدون قتال متصرف شده بجانب مکه معظمه رفتند و مکه شرفه را نیز با اطراف و اکناف و توابع آن باتفاق شریف غالب متصرف گشتند و عثمان مضایفی که امیر طایف بود و از جمله شجاعان و دلاوران و دانسته گان وهابیه بود بهجوم مصریان در تفاق اهل حجاز وقب شد بخوف و رعب افتاد و با جمیع عساکر وهابیه طایف را تخلیه نمود و فرار را اختیار کرد و عساکر وهابیه از هر گوشه و کنار زندگانی را غنیمت دانسته براه فرار گرفتند و امیر در عیه سعود نام در همین سنه بیست هفت بیودا حج آمده بود حج نموده به طایف رفت و از انجا بدرعیه رسید و اصلا از آمد مصریان و تسلط ایشان تا رسیدن بدرعیه وقوف نیافت و در ماه ربیع الاول