Page image — the source of record
Machine transcription
فتوحات اسلامی جلد ثانی (۲۱۲) قصه وهابی تا
و اعتقاد شبث نماید کافر میگردد و فتوی مذکور را بطور اعلان جهته با خبری عموم مردم
باطراف وجوانب فرستادند و درین اوقات شریف مکه مسعود بن سعید بن
سعد متوفی سنه هزار یکصد شصت در پنج بود شریف مذکور بفرموده قضات
و علما جماعه علما مبلغین وهابیه را حکم بحبس فرمود و جمعی بگریختند و مصیبت
خود را تا درعیه رسانیدند در صورت حال را بامرار وعیه در ابن عبد الوهاب
معروض نمودند ایشان بسماع این خبر بغیظ و تعصب افتادند و با فساد و خرابی کا
خود افزودند و امیر مکه ایشان را از وصول و دخول مکه قطعاً منع فرمود و برای
ادأ حج مانع میشد لیکن ایشان علی الدوام بر قبایل و عشایر اطراف مکه غارت
می بردند و قتل و نهب واقع میشد تا اینکه در سنه هزار و دو صد و پنج
اتش مقاتله و محاربه در مابین ایشان و شریف مکه امیر غالب بن مساعد
بن سعید بلند شد و وقایع عظیمه و مقاتلات شدیده فیمابین فریقین
واقع شد و خلقی کثیر در ان وقایع بقتل رسیدند و ساعت بساعت امر
وهابیه قوت میگرفت و بدعت ایشان منتشر میشد و قبایل و اعراب
بوادی که در تحت ایالت شریفه بودند در قید اطاعت آنها می در آمدند واز
انقیاد شریف مکه سرباز میزدند بعد در سنه هزار و دو صد هفده لشکرهای
بسیار جمع کردند و باجوش و الات خطیه بسمت طایف متوجه شدند و در ذیقعده
همین سال طایف امحاصره نمودند و مقاتله عظیمه واقع شد اخر الامر بانا خلها
تسلط یافتند و مردان و زنان و اطفال ابقتل رسانیدند و از قتل نجات
نیافت الا اندکی و بعد از فراغ از محو طایف قصد مکه معظمه نمودند ولیکن
چون ایام موسم بود و حجاج از اطراف اکناف در مکه معظمه بسیار بودند مصلحت
ندیدند که در چنین وقت مکه حمله آورند چون حجاج از ادامناسک فارغ شدند
و هر قومی به بلاد خود رفتند و مکه از کثرت حجاج فارغ شد آن طایفه شنیعه فرصت
یافته با عساکر قویه و جیوش عظیمه روانه مکه شدند و شریف غالب باندیشه
اینکه جماعت این قوم در غایت کثرت است و اهل مکه را طاقت محاربه شان نیست
خایف شد و از مکه خروج کرده در جده متحصن شد و مکیان ترسیدند که اینطایفه
اگر دست یابند برایشان نیز بصورت اهل طایف معامله خواهند کرد لاچار مضطر
شدند و از ایشان امان خواستند و وهابیه امان شان را پذیرفته در هشتم محرم
سال هژدهم مکه در آمدند و مدت پزده یوم در مکه اقامت کردند و مردم را از عقاید حقهاند
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.