Page 194

فتوحات اسلامی (۱۸۱) غزوه بلا دسوس و وقایع افریقه کسیله را شناخت اما باغزا ز و اکرام کسیله نموده بود حضرت عقبه قبول نکرده بکسیله استخفاف نمود روزی گوسفندی بخدمت حضرت عقبه آوردند انحضرت کسیله را امر نمود که گوسفند ذبح نموده با سلاخین پوست کند کسیله در جواب گفت که بهمین گروه حاضر همه ملازمان و غلامان من میباشند ومشقت ذبح را از من برمیدارند حضرت عقبه کسیله را دشنام و امر نمود که بدست خود ذبح نمای ۔ ابوالمها جر این مضمون را از حضرت عقبه مستقبح دانسته عرض نمود که این شخص را هرگاه اعزاز نکردی محبوس غاز یرا که من می ترسم که مبادا از طرف آن ضرری برای شما عاید گردد حضرت عقبه عرض ابوالمهاجرا سهل شمرد کسیله از ان روز عدر را مرکوز خاطر خود نموده بود تا در این وقت که رومیان چون لشکر حضرت عقبه را اندک دیدند شخصی را در نزد کسیله فرستاد او را آگاه کردند کسیله داخل لشکر حضرت عقبه بود و فریب شان را بخاطر خود پنهان داشت و رومیان را از مانی بضمیر خود دانا کرد و آنها را طمع گار ساخت و وقتی که با کسیله ارسال و مرسول نمودند انوقت مافی الضمیر خود را ظاهر نمود و اقوام خود را جمع آوری کرده بقصد حضرت عقبه نمود ابوالمهاجر گفت که شتاب نمای پیش ازین از جمعیت کسیله حضرت عقبه با او کار زار کرد کسیله از مقابله حضرت عقبه یکسو شده جمعیت اوز یاد شود چون لشکر کسیل جمع شد بهمراه عقبه مقاتله کرد ولشکر حضرت عقبه را شکست داد حضرت عقبه و باقی مسلمانان غلافهای شمشیر های خود را شکستند و سنجاب بر بر سها رفته با آنها مقاتله کردند و مسلمانها تماما مقتول گردیدند محمد بن اوس انصاری با چند نفر اسیر شد لیکن صاحب غیضه آنها را رها نموده ایشان را بولایت قیروان فرستا و زهیر بن قیس بلوی در زمان که خلیفه حضرت عقبه بود بولایت قیروان عزم قتال نمود و لشکر صنعانی با زهیر مخالفت کرد بولایت مصر آمدند واکثر مردمان متابعت آنها را اختیار کردند زهیر نا چار بجمعیت این نفری بسوی برقه باز گردید و در انولا اقامت نمود وجماعتی از اہل افریقه با کسیله جمع شده بقصد افریقیه نمودند و چون اولاد و ذریه مسلمانها در افریقیه بودند از کسیله امان طلب امان کردند کسیله انها را امان داد و داخل قیروان شده بر افریقیه غالب شد در آنجا اقامت نمود و در میان عبدالملک بن مروان و حضرت عبداله ز پیر رضی الله تعالی عنه نخته موجود شد و چون کار عبدالملک قوی گردید افریقیه لشکر فرستاد و زهیر بن قیس بلوی که در افریقیه بود نامه نوشت و در سال شصت و ثمان لشکر خود از برقه عازم افریقیه کر چون خبر بکسیله رسید لشکر خود را جمع آوری نمود بر بر و روم را نیز خبر داده فراهم آورد و اشتر اعمر را در میان خود را حاضر ساخت با برا آنها گفت مصلحت ایند چنبن است که بطرف لایت مشن بروم و در آنجا باسم چاکه محمدان