Page 1123

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۵۳۰) در سیرت حضرت علی مرتضی رضی الله عنه فرقه بطرف بهشت و فرقه بطرف دوزخ میروید مجرد گفته فریاد نمود بیهوش شد و وقتی که نمی از خرمارا گرفته به سید بن عبدالملک گفت آب بالای خرمانو ب هست گفت آری گفت آیا می بینی که مردی کف خرماتا ول نموده آب بران میپاشاند تا شاهم او را کفایت کند گفت آری گفت بموجب داخل دوزخ شود مسلمه گفت هرگز مرا چنین موعظه بموقع نیفتاد پسر سلیمان بن عبدالملک بنزد عمر رحه که غلام و حاجب عمر محمد اخر بولو دا مده گفت مرابا امیرالمؤمنین حاجتیست اگر برای من اجازه بخواهی حاجب اجازه خواست پسر سلیمان بر عمر رحمه داخل شده گفت یا امیرالمؤمنین ملک خزانه از من گرفتی بن رد نمای عمر رحه گفت معاذ الله ملکی را که در اسلام است گردانیدم پس رد نمایم پسر سلیمان نوشته از استین خود برا گفت این کتاب من عمر رضی الله عنه آن نوشته را خواند گفت پیشتر از تو این ملک از که بود گفت از فاسق بن حجاج عمر رضی الله عنه گفت آن بدعوا کردن از تو حقدارتر است گفت این از بیت المال مسلمانان بود گفت پس مسلمانان و حققیتی نه تو کتاب مرابس بده گفت نمیدهم اگر این نوشته را نمی اوردی ترا مسؤل نمیداشتم هرگاه آوردی تا نرا که طلب باطل می کنی چنین واگذار نمی شوم این سلیمان گریه شد مزاحم گفت یا امیرالمؤمنین این پسر سلیمان است که با وی چنین رفتار میکنی گفت ای مزاحم از نفس خود مجادله میکنم من بر او مانند پدر خود شفیقم وی رو با سالم بن عبدالله بن عمر بن الخطاب رضی الله عنهما نوشته کرد اگر چیزی از فضایل عمر بن الخطاب را تحریر نموده بمن بفرست سالم بجواب او نوشت که عمر بن الخطاب در غیر زمانه تو بود بزمانی بود که مساعد و معین داشت بر امور حق اگر تو بزمانه خود مانندی که عمر رضی الله تعالی عنه در زمانه غسل می کرد تفصیل داری تو از عمر بن الخطاب فاضل تری یحیی دفعه غلام خود را فرستاد که برای او چیزی گوشت بریان کند غلام بشتاب بریان کرده