Page 1122

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۵۲۹) در سیرت حضرت علی مرتضی رضی اللہ تعالیٰ عنہ مردی از اہل بیت او سیب خوش مزہ و خوشبوی نزد او ہدیہ آورد عمررض گفت چہ قدر خوشبوی و نیکوست ای غلام بکر شخصی کہ آوردہ پس بدہ و بگوی کہ ہدیہ تو در نزد ما بموقع محبت واقع گردید عمرو بن مہاجر دران مجلس بود گفت یا امیر المؤمنین مرد پسر عم و از اہل بیت تست و بتو رسیدہ کہ آنحضرت ہدیہ را قبول کردہ میخورد عمر گفت وای بر تو ہدیہ بعہد آنحضرت ہدیہ بود حالا رشوت ست مکحول میگوید اگر قسم خورم کہ زاہد تر و خوفناک تر برای خدا از عمر عبد العزیز ندیدم ہر آئینہ صادقم اسعید بن ابی عروبہ گفت چون عمر عبد العزیز یاد موتان کردی مضطرب میشد بنو مروان روزی جمعیت نمودہ بعبد الملک پسر عمر عبد العزیز گفتند بہ پدر خود بگوی پیشتر از تو خلفاء برای ما چیزی میدادند و موقع حقوق ما را می شناختند پدر تو از آنچہ در دست است ما را محروم ساختہ بپدر خود آمدہ او را خبر داد گفت برای ایشان بگوی اني اخاف ان عصيت ربي عذاب يوم عظيم یعنی من میترسم اگر نافرمانی پروردگار خود را نمایم از عذاب روز بزرگ ارطات بن منذر گفت بہ عمر گفتند بر طعام و شراب خود حارسی مقرر نمای عمررض گفت خداوند اگر میدانی کہ من بغیر از روز قیامت بترسم مرا از خوف ایمن نگردان عامل خراسان بوی نوشت کہ اہل خراسان رعیتی شان خوب نیست غیر از شمشیر و درہ بدیگر چیزی اصلاح نمی شوند اگر امیر اجازہ دہد عمر بوی نوشت اما بعد تو نوشتہ بودی کہ اہل خراسان رعیتی شان خوب نیست آنہا را اصلاح نمیکند مگر شمشیر و درہ دروغ گفتی رعیت را عدالت و امور حق باصلاح میدارد با ایشان بعدل و حق رفتار نمای والسلام و بود رضی اللہ عنہ چون سخنی را بر کاتب خود املا نمودی کہ کتابت کند میگفت اللهم اني اعوذ بك من شر لساني یک مرتبہ گریہ شدیدی نمود کہ فاطمہ زوجہ او با تمام اہل سرای بگریہ در آمدند اما کسی سبب گریہ را نمی دانست چون از گریہ خاموش شدند فاطمہ گفت بپدرم فدای تو یا امیر المؤمنین سبب گریہ چیست گفت یادم آمد قومی کہ از حضور خداوند باز گردیدہ دو فرقہ شدند