Page 111

فتوحات اسلامی ( ۹۸ ) بیان امر قادسیه نموده ایم و نگهداشت شماراکرده ایم اعمال خود را با عرب بیان میکرد زهره در جواب رستم گفت که امروز شما مانند عربان سابق نیست که برای طلب دنیا آمده باشیم بلکه برای آخرت صرف همت مینمائیم بلی سابقاً ما بمیل شما رفتار مینمودیم تا اینکه خداوند ما پیغمبری فرستاد که را با یجاب پروردگار دعوت نموده اجابت نمودیم خدایتعالی به پیغمبر خود گفت که اینقوم مسلمانان مسلط ساختم بر مردمانیکه ایمان نیاورند و بواسطه مسلمانان از آنها انتقام میگیرم و غلبه بمسلمانان عطا نمودم تا که بر مسلمانی خود ثابت بمانند بهمین دین اسلام حق است هر که از ان رو گردان شود خوار و بر باد و کسی که به آن ایمان آورد معزز و دلشاد است رستم گفت چیست ارکان آن دین در جواب رستم بیان نمود که هر چه ستون آن که بدون آن اصلاح ممکن نیست شهادت بکلمه طیبه لا اله الا الله و محمد رسول الله است رستم سوال کرد که دیگر چیست؟ گفت بیرون نمودن مخلوق از عبادت بندگان بعبادت خداوند تعالی مردمان همه اولاد آدم و حوا میباشند و برادران یکپدر و مادراند رستم گفت چه خوب سخن میباشد اگر من و قوم این سخن را قبول نمائیم کار ما و شما بکجا می انجامد آیا پس میگردید گفتند بلی رستم بیان نمود که نور است فرمودیم لیکن از زمانیکه مردم فارس یزدجرد را پادشاه گردانیدند نمیگذارد که هیچ زیر دستی از خدمت خود دست بکشد میگوئید که اگر انها از عمل خود بیرون شوند بر بزرگان و اشرف خود سرکشی می نمایند زهره بفرمود که با اسلام و دین اشرف ادیان است این رفتار شما را به نسبت زیر دستان نمی پسندیم ما کمربندند و اگر کسی بواسطه عبادت خداوند مارا اطاعت نماید بعد ازان زهره رفته رستم اعالی فارس را جمع نموده بهرآشان مکالمه نمود در باب دین اسلام مگر آنها سر باز زدند لهذا رستم بطرف سعد قاصدی فرستاد که چند نفر از تابعان خود را بفرست تا که با مذاکره نمائید سعد جمعیتی را انتخاب نموده که بفرستد ربعی ابن عامر گفت تا چند جماعتی برویم با ایشان گفتگو کنیم بفرست یکنفر را که آنها را قانع سازد سعد اورا تنها فرستاد ربعی بطرف شان شتاد تا اینکه رسید بپلی که قادسیان میگذشتند ربعی را توقیف نموده از آمدنش به رستم خبر دادند رستم از شنیدن آن محفل خود را آراسته ساخته کرسیها زر نگار نموده فرشهای مزین گسترانیده دستگهای تهیه نموده خود بر کرسی طلا نشست ربعی را امر حضور داد ربعی در حالیکه بر اسپ خود سوار و شمشیرش بگرد و مظلوف و نیزه اش به پارچه دستمال کهنه پیچیده و جل شتر خود را زره ساخته پوشید بود چون نزدیک رسید بوی گفتند که از اسپ خود فرود ای او اعتنائی ننموده رفت در میان