Page 59

٥٣ حرف زشت آشنایان عیش مان منغض نکرد | کوز کم از باد بیجا بر نمی خیزم ز خواب قصیدۀ که بدوست خود حاجی احمد قلی خان گفته ای تو را جاه عزت و اقبال | باد تا باد در جهان ابدال جانت محفوظ باد از هر رنج | خاصه از جور محصل و عمال نفسی دفتری ز رخسارت | دور چون باد معده از دنبال محفلت از سرور آکنده | از پیانو و تار و طبله و تال سفره گسترده باد تا باشد | جنبش باد ارزه از غربال چیده در خوان تو زهر خورشی | از شراب و کباب و فرنی و دال آنچه مهمان تو را شود نازل | از تو بر میهمان شود انزال گوسفندت ز كرك در پرده | مرغت آسوده از نهیب شغال باغت از شش جهت چو هشت بهشت | خاص معمور تا در و دیوال و سعتش چون فضای هند فراخ | از سر اندیب تا بقطب شمال برش از شرق تابغرب گشاد | حفرش از چرخ تا ثری گودال نهر هایش زآب پر جاری | سبز صحنش چو در جنان اطلال رفعت كوتي تو تاکردون | چون زنی سر بلند پر خط و خال وانچه اسباب بذر و دهقانیست | تیرچو كهكش و نوار و جوال در اوج خانه تو آماده | همچو اسباب دولت ابطال